Uykusuzluk Sendromu

Bu uyku düzensizlikleri, hadsiz ağlamalar, dengesiz haller geçer mi? Bu aşk nasıl geçer? Bu acı nasıl geçecek? Gerçekten geçecek mi?' diye düşünüp kendime çare ararken farkında olmadan geçip gittin hayatımdan. Sadece bunlar kalan yan etki kırıntıları.

Sana içimi açtım, açmakla da kalmadım içimi döktüm.

Sense zaaflarımdan yararlandın. Satanist olmayıp gothic takılan insanlar gibiyim. Dışarıya zararım yok, yediğim her halt kendime.Sırf rahatça uyuyabileyim diye kendimi kandırarak yazdığım mutlu sonlar var benim. Sürekli yazarak kendimi rahatlatıyorum Üzülmedim.

Göğsüme önce bir bıçak saplandı, sonra bir fırının içine düşmüş gibi oldum.

Geçen sene bu zamanlarda gitmiştin. Canımın çok yandığını hatırlıyorum, nasıl gittiğini hatırlamıyorum. Uykusuzluk sarhoşluk gibidir aslında. Gerçekleri konuşturur insana. en yakın hallerinden biri. Duygular yoğunlaşıyor. Sabahladığım uykusuz kaldığım günlerde gülme krizine giriyorum, hüzün basınca da ağlamaya çok meylederim.

Uykusuzluk dobra konuşturur insanı, dilim çözülüyor. Her nasılsa öğleden önce inanılmaz bir hiperaktivite ile dolar taşarım. Son 2 gecedir elimde yastık yorgan evin içinde deliler gibi gezip uyuyamıyorum. Sabahları saat 8e doğru #KizlarSoruyor'da sorulara cevap verirken Farkında olmadan yorgunluktan uyuyakalıyorum...yeni günde heba oluyor dolayısıyla...ne işime adapte olabiliyorum nede konuşacak halim kalıyor...

Dün gece yine uykusuzluk sendromu yaşadım...yatıyorum hep bir sıkıntı içimde bir sağa dönüp duruyorum bir sola dönüp duruyorum yatağın içinde, ayıcığıma sarılıyorum yok olmuyor, mutfağa gidiyorum hayalet gibi evin içinde geziyorum geri geliyorum yarım bıraktığım blog yazılarımı yazıyorum anlatıyorum öyle boş boş tabi okuyan var mı oda bilinmez.

Saçma sapan bir hayat yaşıyorum!

Nasıl uyuduğumu bilmiyorum. hiçbirzaman kendi isteğimle uyumadım. nasıl uyudum ne ara nasıl uyandım bilmiyorum..uyandığımda hala sersemlik içerinde oluyorum. Dışarda hava güneşli , mis gibi kuş sesleri bahar havasındayken, herkes gezip tozarken ben evde yalnızlığımla kış sendromu yaşıyorum. Odamın panjurlarını kapatıp karanlığa hapsediyorum kendimi . Umarım birgün sorun olmadan uyurum bunu tek başıma başaramayacağımın garantisini verebilirim.