Bir Ayrılık Hikayesi

2013ün başları, doğum günü idi tanıştığımızda.. 29 Nisan . Lise sonda idik..

Lisede çapraz sınıfta okumuştuk ancak bilmiyordum nasıl eklediysek birbirimizi sosyal medyada ekleyivermişiz. Ekledikten sonra yaklaşık 3 ay konuşmamıştık.. Mesaj attım, "nice yıllara *u***, Rabbim ailen ve sevdiklerinden ömür boyu ayırmasın :) " Bu küçük ama anlamlı mesaj ilişkimizin ilk temelini hazırladı. O mesajdan sonra aylar ayları kovaladı.

Yaklaşık 3 aylık tanışmadan sonra birbirimizi tanıdığımızı -düşünerek(!)- ömrüm olmuştu...

Hayatımı ona adamış iken ailemin iş dolayısı ile İstanbul' dan Rize'ye gidişi ile şoke olmuştum.

Henüz o anlık süre içerisinde hep bana apt*l,sal*k,geriz*ekalı demelerine çok alınıyordum her seferinde deme böyle ben senin arkadaşın değilim desem de "kardeşlerime diye diye alışkanlık oldu özür dilerim" diyerek ömrüme ömür katan gözlerine kıyamam ile aldırış etmedim.

Ve o güzel karadenizin en güzel illerinden biri olan Rizeye ayak bastık üniversite tercihim de oraya yaptık. İkimizde Rize de okuyacaktık zaten o da aslen Rizeli olduğundan tüm akrabaları Rizede idi. Güzel günler idi. hayatımın en maneviyat yüklü anlarını geçiriyordum. Bu arada annem tiroid kanseri bildiğiniz üzre kanser hastalarının morale ihtiyacı vardır.

Bir gün annem, annemin arkadaşı, o ve ben kahvaltı ediyorduk.

Bir ara bir kaynana muhabbeti açıldı. Ve anneme nedenini anlamadığım bir anda ben sana bakmak zorunda değilim mesela kızın bakmak zorunda dedi hepimiz şok olmuştuk annem şoku atlattıktan sonra "öyle deme kızım kimin kime muhtaç olacağı belli olmaz zaten henüz ortada nişan yok evlilik yok bakıp bakmama konuları açılmaz " dedi. şahsen az bile dedi ama sürekli annemin arkadaşlarına ve akrabalarimiza bahsettiği "mükemmel, çalışkan, çok seviyor " sıfatlarını çöpe attı.

Ondan önce de yazlıkta bir gece marketten eve gidiyordum yazlık yerlerde de çok köpek olur bilirsiniz havlaya havlaya gece geziyorlar bende onu aradım "hayatım amma köpek var korktum valla " demem ile "köpek köpeği ısırmaz korkma " cevabını almam bir oldu bir şey demeden yüzüne kapattım.

Ve ayrıldık nur yüzlüm ile...

Ayrılmadan bir gün önce herşeyi konuştuk

Hatalarımız bunlar bu yüzden ayrılıyoruz dedik birbirimize. İliskimiz boyunca face şifresini unuttuğunu söyleyen kız facebookunu açıp 3 gün sonra facebookunu açtı. lişkimizin 1,5 yıllık süresi boyunca makyaj yapmayan hatta makyajlı birini görünce "ayy ne kadar kötü duruyormuş "diyen kız makyaj yapmaya başladı. Sosyal hesaplara koyup Rizede ki en yakın erkek arkadaşlarım ile fotoğraf çekilmeyi de hala ihmal etmiyor.

Ben mi? Ben üniversiteyi bıraktım tekrar hazırlanıyorum. Bir gün üniversite arkadaşım aradı "kanka yenge ile devam mı " dedi . Önce durdum ama dedim ki "devam kanka devam ben bıraktım üniversiteyi size emanet orda birşey olursa haberim olsun "dedim ama arkadaşım "olum. Daha bugün gördüm bir çocukla kolkola okula girdi " dedi şok oldum.

Siz siz olun kimseye güvenmeyin ailenizden başka dostunuz olmadığını aklınızdan çıkarmayın.