Ayrılık Feryadı

Merhaba arkadaşlar bu bencemde sizlere ayrılık üzerine bir şeyler yazmak istedim.Okuyan ve okumaya üşenen herkese teşekkür ederim.

Gidiş!

Geldiğimiz yerlerdekini aratan kim bilir ne yüzlerle karşılaşacağız. Görüyoruz her "ben" misalinin gözlerinde aynı hüznün acı sevincini. Bu ayrılık belki düğümler tüm bağcıklarımızı. Ayrılık duvarlarına kokuları kazınmış her isim gibi kardeşlerimiz oldu onlar. Oysa bir belediye otobüsünün bagajında umutlarımızı sürükleyip gelirken yine korkaktık, çocuk kalpli bir delikanlıydık ya da ana yürekli kız çocuklarıydık tokalaşma merasimlerinde. Bir tanıdık simâ aradık yabancı yüzlerde ya da dostane bir cümle, kapalı mekanlarda duvarlara küfreden dillerde "Merhaba, ben geldim.." gibi.

Merhaba Ayrılık..

Yine merhaba ayrılık. Gel ilk günlerin acı anılarını paylaş bizimle. Gel otur yanıma, yak bir sigara, sokul sinsice kalbimize. Ön hazırlığımız tamam. Merak etme bağışıklıyız senin çatal dilindeki zehire. Ya da boşver; bizim ezberimizde o günler. Şimdi buradasın işte. Peki ya yarın? Daha kimler bağlı senin peşinden yapılan sürgünlere?

Git!

Git ayrılık, git! Gelme ansızın aciz bedenimize.

Git yoksa hiç gidemeyeceksin diye salık verip saldı analarımız yaban ellere.Ya da sevdiğimiz bakıyordu ardımızdan üzgün gözlerle. Arkamıza dönüp bakmadık. Cesaret bulamadık bakmaya. Analarımızın ya da sevdiğimizin gözyaşlarına aldanıp kalacaktık yoksa, bizi çağıran kapı aralığında. Ama geçiciydi ayrılık ve içimizin çağlayanlarını gözlerimize indiremedik. Ağlayamadık.

Evet ağlayamadık ama kırıldık!

Kırık tellerimizde notalar, bozuk akortlu ezgiler besteliyordu yeni bir arabesk makamında. Kendi kendine muhtaç, asabi, veremli, uzun soluklu... Gri genzimizi yakan, katran tadında bir isti kelimelerin dumanı. Toz dumandı ve gerçekti içimizdeki külü. Geceleri aydınlatsa da hâlâ yalandı, güneşi sahte bırakan kötü gerçekler. "Yalan!" dedik, ayrılığı yalan diye yaşadık ve yıllara öyle dayandık.

Bekledik!

Bekledik! Çok bekledik!

Oturduk, gürültülü bir suskunlukla bekledik sessizlik derslerinin bitmesini. "Az kaldı." deyip molalara ulaşmak için yelkovan kuşların uçurduk, akrepleri kovaladık. Son mola yerinde beline kurdele dolanmışen yakışıklı ya da en güzel biletimizi kestirirken umman dipleriydik sanki. Ayrılık limanlarının feryatlarına ulaşan kalbimiz, vardığı limandan daha kalabalık şimdi.

Ve sonunda ağladık!

Hıçkırırarak düşünüyorduk şimdi. Olmadı be dostum..

Yakışmadı hem de hiç yakışmadı ayrılık!

Canımı acıtan ne biliyor musunuz? “Ben senin mutluluğunu istiyorum” dedim ve gittim..

_______________________

KUM SAATİNİN NOTU : Edebiyat ve sanat toplumun önemli can damarlarıdır..

KızlarSoruyor Bence de bu can damarlarını besleyen önemli bölümlerden biri. Söz söylemeyi sıradanlıktan çıkarmak, sözü yazıya aktararak bence haline getirmek, düşünce ve his harmanında yolculukla mümkündür. Genç kalemlerin sahada yer almaları, kendilerini ifade etmeleri ve eserlerini yayın dünyasına aktarmaları bu benceler sayesinde olacaktır. Uzun zamandır paylaşımlara beşiklik etmiş KızlarSoruyor'a dünyamızın her bölgesinden taze solukları bir araya getirdiğini için teşekkürlerimi borç bilirim.

_______________________

Okuduğunuz için teşekkür ederim. Diğer bencelerimi okumak isterseniz linklere aşağıdan ulaşabilirsiniz.

♥Aynalar Yalan Söyler..

♥Sosyal Kuşatma Ve İnsan

♥Görücü Usulü Yaşamak