Ayrılığın Ardından Toparlanma Süreci

Bitti… Ne yaptıysanız olmadı, yürümedi. İçiniz acıyor. Hiçbir şeyin tadı yok. Hissettiğiniz acı o kadar kuvvetli ki başka hiçbir şey hissetmenize izin vermiyor.

Arafta gibisiniz; gidemiyorsunuz, kalamıyorsunuz da. Aklınızda hep o güzel günler var. O sarılma, o akşam, o mesajlar… Yalan mıydı bütün bunlar? Yoksa siz bir düş mü görmüştünüz, ter içinde uyandığınız bir kabusla biten...

İNKAR

Hala bir umut var içinizde. Kopup giden uçurtmasının ayakları önüne düşmesini bekleyen bir çocuk gibisiniz. Farkında değilsiniz ama, çaresizliğinizi besleyen şey de bu umut parçası zaten. Aklınızda senaryolar, arkadaşlar, durumlar... İletişim kurabilmek için, yeniden başlaması için her şeyi yapabilecek durumdasınız.

İNTİKAM

Canınız yanıyor, onun da yansın istiyorsunuz. Sorun da burada aslında, siz artık ona hiçbir şey hissettiremiyorsunuz ki. Onun canını yakmanız imkansız. Ve siz sürekli imkansızın düşünü kuruyorsunuz. Ayağınıza kapandığı, beni affet dediği o an, bir gif gibi dönüp duruyor kafanızda… Saniyeleri saydığınız upuzun güzler geçip geçiyor. Ne dönen var, ne yalvaran ne de sizden başka canı yanan.

KABULLENME

Artık farkındasınız, hiçbir şey bu durumu değiştirmiyor. Ama sizin de durumunuz değişmiyor. Acınız azalmıyor. İlişki de umurunuzda değil artık. Tek isteğiniz bu acıda kurtulmak. Hayata dönebilmek. Peki bu mümkün mü? Tabii ki mümkün. Ama henüz sırası değil. Henüz o noktada değilsiniz.

DURUMU ANLAMAK

Her ilişki mutlu sona ulaşmıyor. Ekstrem durumlar dışında iki taraftan birinin sıkılması, soğuması, duygusal derinliğini yitirmesi yüzünden bitiyor. Ne iyi insan, fedâkar sevgili olmak, ne de onun için her şeyi yapmış olmak bir ilişkinin devamı için önemli değil. İlişkilerde kurallar böyle değil. Biraz şans, biraz da sizin o ilişki için kendinizi ne kadar ayakta tuttuğunuzla ilgili. Siz ne yazık ki kaybettiniz. Artık bunun farkındasınız.

KARAR ALMAK

“Bir karar almak, kendini diğer tüm ihtimallerden koparmaktır” (Antony Robbins / İçindeki Devi Uyandır)

Şimdi bir karar vermelisiniz. Bir hayalet gibi bu ilişkinin anılarıyla yaşayarak inzivaya mı çekileceksiniz? Yoksa hayatınıza kaldığınız yerden devam mı edeceksiniz? İnzivaya çekilecekler için söylenecek bir şey yok. Bir yarayı sürekli kanatmak, onu iyileştirmez, derinleştirir. Asla daha iyi olmayacaksınız. Onun hayatı akıp giderken, siz sadece seyirci olacaksınız. Ama hayatına devam etmek isteyenler, tavsiyelerime kulak verebilir.

BENCE

Acınızı yaşayın, içinizden akıp gitmesine izin verin. Düşünmeyin. Kanınız damarlarınızı yakıyor, kolunuz bacağınız yanıyor, nefesiniz yetmiyor. Odaklanamıyorsunuz. Uyuyamıyorsunuz. Uyandığınız da bu acı beyninize, kalbinize, bedeninize hücum ediyor, biliyorum… Ama bu yaşanacak, bundan kaçmayın. Direnmeyin. Ama beslemeyin de. Yani düşünmeyin. Sadece şuna odaklanın, kendinize, durumunuza profesyonelce yaklaşın. Tek telkininiz şu olsun kendinize: “Bu acı geçecek.”

Günler geçti biraz daha sağlıklı düşünebilir hale geldiniz. Demek ki, artık bu yazıda size ulaşabiliyor haldeyim.

KENDİMİ SEVİYORUM

Bir insanın yaptığı her şey kendisi içindir. Doğamız, fizyolojimiz, psikolojimiz böyle. İnsanları severiz. Kendimiz için severiz. Bizi mutlu eder bu sevgi. Aşk bizi mutlu eder. Öyle çok mutlu eder ki, tüm motivasyonumuz haline gelir. Zaten sorun da budur. Bunu size tıbbi bir örnekle anlatacağım; “Anaflaktik Şok” diye bir durum vardır.

Müdahale edilmediği zaman dört dakika içinde insanı öldürebilir. Anaflaktik şok, insan vücudunun, kendini korumak için yabancı bir maddeye karşı gösterdiği aşırı duyarlılıktır. Ama gelin görün ki bu mekanizma korumaya çalıştığı vücudu öldürebilir. Doğamız böyle ne yazık ki, bizi aşırı mutlu eden şeyler için diğer dengelerimizi anında bozabiliyoruz.

HAYATA DÖNÜŞ

“Seni seviyorum ama kendimi de seviyorum” diyemediğiniz bir ilişki bitti. Bu ilişki o kadar hayatınız haline gelmiş ki. Yerine ne koyacağınızı bilmiyorsunuz. Bir anda her şeyin bu ilişkiden önceki gibi olması mümkün değil zaten. Ama zamanla olacak. Sizi mutlu eden aktivitelere, ilgi alanlarınıza, sosyal ortamlarınıza yavaş yavaş geri döneceksiniz.

Bakın bir anda değil. Başta hiç tat vermeyecek zaten. Ama kendinizi, ilgi alanları bulmaya, eski hayatınızdaki aktivitelerinize dönmeye ve mümkünse yeni insanlar tanımaya zorlamalısınız. Ama yeni aşklara değil. Böyle bir durumun hemen ardından yeni bir ilişkiye başlamak size eski ilişkinizle kıyas yapmaktan başka bir şey vermez. Daha da umutsuz hale getirir.

SON TAVSİYELER

Güçlü olmasanız da güçlü görünün, kimseyle bu ilişki konuşup acılarınızı taze tutmayın. Kafanızı dağıtacak insanlarla konuşun. Kararlı olun. Aynaya bakın. Çirkin, yetersiz, değersiz değilsiniz. Bitme sebebi bunlar değil. Ama başlama sebebi bunların tam tersiydi. Yani güzelsiniz / yakışıklısınız, değerlisiniz ve özel bir insansınız.

Okuduğunuz için teşekkürler.