Bir Ayrılık Hikayesi

İnternette tanışmıştık onunla. Normalde olsaydı hiç mesajlarına cevap bile vermezdim direk engellerdim ama onu nedense engellemedim aşık olmuştum ona. Sözleri, konuşması, duyguları o kadar iyiydiki dünyada sanki hiç başkaları yok gibi hissediyordum, aklım sürekli ondaydı heryerde onu düşünüyordum, ne kadar şirin olduğunu iyi kalpli olduğunu falan... Arada bana yalan söylerdi, her seferinde başka yalan yok diyordu ama yine yalan söylüyordu. bir gün aldatıldığımı öğrendim... Bende ona herşeyi öğrendiğimi söyledim yine kendini haklı buluyordu. Daha fazla konuşmak istemedim engelledim heryerden.

Ama hala aklımda o. Hala sinirli değilim ona neden bilmiyorum. Hiçbirşeye odaklanamıyorum, okula gidip onu düşünüp geliyorum sonra evde yine onu düşünüyorum uyurkende rüyamda görüyorum. Sürekli dalıp gidiyorum herkes bana bişey olduğunun farkında, defalarca çağırmalarına rağmen anca kendime gelebiliyorum. Eve hapsettim kendimi resmen. Kalbim sanki yok yerinde. Hiçbirşey hissedemiyorum. Yapmak istediğim tek şey onun yanında olmak ve ona sımsıkı sarılmak. Sürekli gizlice ağlıyorum. Kimse ağladığımı bilsin istemiyorum.

Mutluymuş gibi davranmaktan bıktım!

Bana bunu nasıl yaptı, neden yaptı, hatam neydi kafamda sürekli bu sorular var. Acaba onun hiç canı yanmamışmıydı? Acaba üzülmek nedir bilmiyormuyduda beni o kızla aldattı? Hiç mi sevmemişti beni? Hiç mi üzülürüm diye düşünmemişti? Hiç mi acımadı bana? Neden yaptı bunu? Neden?

Evet kabullenemiyorum ama o beni aldattı. Umarım başka kızlarada aynı şeyi yapmaz tek istediğim bu umarım yaptığından pişman olurda bir daha kimseyi üzmez.

Tek dileğim başka kızlarında benim gibi üzülmemesi.

Lütfen kimseye güvenmeyin kimse kırmasın kalbinizi, benim gibi olmayın, üzülmenizi istemem..
Uzun bir bence oldu zamanınızı aldıysam kusura bakmayın.....