Bazen kendime çok kızıyorum, ama yine aynıyım.

Duygusal bir yapıya sahibim, liseden beri karşı taraf ilk adımı attı. İlişkilerim hep kısa sürdü. Tip olarak orta halliyim, zaman zaman çekingen yanım çıkıyor. Düzgün bir ilişkim olmadı en uzunu 4 ay sürdü, teklif etme konusunda da pek başarılı değilim, belki şu yaşıma kadar 3-4 kişiye teklif etmişimdir. Bazen diyorum ne acelem var zamana bırakayım, bazende acaba yanlış mı yapıyorum bu şekilde diye düşünüyorum. Çevreme göre iyiyim, ama her fırsatta neden sevgilim olmadığını soruyorlar. Kafam iyice karışık şu sıralar, moralim sıfır. Öyle çat diye sevgili bulunmaz ki, elime gelen bazı fırsatları da elimle geri ittim pişmanım. Kısa sürede başlayan ve hızlı ilerleyen ilişkileri kınadım ve karşımdakilere de bunu bellirttim acaba ben mi çok yavaşım, karşımdaki mi hızlı anlamadım?