Ben kendime çok kızıyorum?

Yani aslında yalnızdım maalesef ailemin evlen baskısıyla biriyle tanıştım ve niyetim bu olduğu içinde kolay vazgecmedim

Sonra yalnız olduğun zamanlara şükrediyorsun 🙂

Hala devam ediyorlar sizin yüzünüzden oldu da diyemiyorum atıyorum içime resmen

İnsanları elimde olmadan simartiyorum

Biraz bencil olmali insan en cok kendini sev o zaman kimsenin tötünü kaldırmazsın

Kestim tabiki

bende aynı sorunu yaşıyorum nefret vazgeçmeyi çok isterdim

Ben gectim de kendime kızıyorum evlenick insan varsa karsinda tahammüllu biri mi ufacık şeylere cizirdiyor mu gönül almayı biliyor mu bak de mi sanki prenses var karsimda vazgeç işte niye uzatıyorsun deseydim kendime off

ben en basiti a desem karşımdaki insana ana avrat sövmüşüm gibi tepki alıyorum tahammülü alttan alma durumu hiç yok

Çok zorlaştırıyorlar ilişkileri zaten insanlar işte güçte aile evinde yoruluyor bn yormak ve yorulmak istemiyorum çocukça şeyler bunlar 🙁

karşımdaki kişinin zamanında bu tarz şeylere sabrı vardı alttan alır kavga etmez boş boş konuşmazdı sabrı tahammülü kalmadı kalmadığı içinde sağlıklı bi iletişim kurulmuyo haliyle çocukça mı yoksa boşvermişçesine mi bende anlayamıyorum