Kendime istemsizce zarar veriyorum?

Psikologlar zaten hiçbirşey yapmıyorlar doğru düzgün ya antideprasan ya da boş öneriler. Kardeş beni tutucu biri olarak görme ama çözüm nihayetinde : namaz kılmanı öneririm. Ardındanda rabbine dua et. Gerçekten tesiri var. İnsan içini fena halde boşaltıyor. Bir hristiyan bile olsa bunu öneririm. Denemekten zarar gelmez. Bende böyle yollardan geçtiğim için söylüyorum. Bir ara öyle bunalmıştım ki dalgınlığım mı yoksa kasti olarak mı yaptım bilmiyorum. Koluma boydan boya bir kesik atmıştım. Ve inan bana çok kötüydü. O sıralar kendimi çok yalnız ve çaresiz hissediyordum. İnsanların tümüne garezim vardı. Kendimde dahil herkesten nefret ediyordum. Böyle yola bir bıçakla çıksam herkesi doğrayabilirdim herhalde. Hemde ufacık sebeplerden. Sonra bir gün yolda giderken eski bir binadan restore edilmiş bir kütüphane gördüm. İçi çok güzeldi. Bir sürüde farklı kitap vardı. Benimde işime geldi ve bir sürü değişik kitaba merak sardım. Okudukçada kızgınlığım nefretim uçtu gitti. Çünkü kitaplardaki insanların hikayelerini okumak ve hatta onalara üzülmek bile bana iyi geliyordu. Ayrıyetten biraz bağırtılı müzikler dinleyebilirsin. Şarkıcı bağırırken sanki senin isyanını kusuyormuş gibi geliyor. Cidden çok yardımcı oluyor.

Psikolog önermeyin diyorsun ama insan sahiden rahatlıyor ve muhtemelen seni yargılamayacak olan bir tek onlar. İçindekileri dökmeni öneriyorum. Herkesi sevmek zorunda değilsin, ama insanları insan oldukları için sevebilirsin. Kimse mükemmel olamaz. İnsanları güzelleştiren kusurlarıdır.