Çok önemli.. Eşimin çocuklarını istemiyorum. Lütfen bakar mısınız?

Evleneli bir yıl oldu. Eşim daha önce bir evlilik yapmış, iki tane kızı var. Eşim çocukların bizimle yaşayacağını söyledi, bende sorun olmayacağını söyledim. Başımın üstünde yerleri var sonuçta onlar da eşimin çocukları. Eşim 34 yaşında ben 24. Kızların biri 16 biri 14 yaşında. Aramızda fazla da yaş farkı olmadığı için arkadaş gibi oluruz, abla kardeş gibi büyütürüm onları diye düşünmüştüm, gerçekten ilk başta çok seviyordum ikisini de. Bugüne kadar herşeyimi paylaştım onlarla, bir dediklerini iki etmedim. Anneleri yurtdışında evliydi, tekrar İstanbul'a geldi. Artık bazı haftasonları annelerinde kalıyorlar. Anneleri bizi ayırmak için çocukları bana düşman yaptı, artık ikisi de benden nefret ediyor. Çevirmedikleri oyun, entrika kalmadı ikisininde. Akşam odalarına süt ve kurabiye götürüyorum mesela kovuyorlar, çık dışarı defol diyorlar. Babalarına eşin kolyemi, kıyafetimi, saatimi vs. çaldı diye iftira atıyorlar. Eşim de benim yanımda sağ olsun, inanmıyor onlara. Bende üstlerine gitmek istemiyorum fazla, çocuk diyorum, yaşadıkları zor birşey, psikolojileri bozulmuştur, etki altında kalıyorlar haklılar diyorum. Sürekli bana bizden babamı çaldın diyip ağlayıp, bağırıp, çağırıyorlar. İstemiyoruz seni, git bu evden, biz annemi istiyoruz seni değil gibi şeyler diyorlar. Gerçekten çok üzülüyorum. Önceleri o kadar iyiydiki aramız.. Beraber alışverişe gider, pasta yapar, film izlerdik. Erkek arkadaşlarıyla bile tanışmıştım tüm sırlarını anlatırlardı bana. Ben hala onları seviyorum ama daha fazla dayanamıyorum. Bunlar söze sığan kısmı, her gün ne çektiğimi kimse bilemez. Artık birlikte yaşamak istemiyorum. Bunu eşime uzmeden nasıl söyleyebilirim? Annesi veya başka bir akrabası istemiyor çocukları ama. Sadece ben varım isteyen onları. Artık benimde sabrım kalmadı. Yanlış mı düşünüyorum? Siz olsanız ne yapardınız? Ne yapabilirim?