Hep terk edilen neden ben oluyorum?

Uzun süren ilişkim de oldu kısa süren de. Ortada küçücük sebepler varken hep terk edilen ben oldum. Hep iyi niyetimle yaklaştım ama herkes hayatımdan çıktı birer birer, bu arkadaşlar için de geçerli. Şu an tek bir arkadaşım var diyebilirim yanımda olan. Sürekli üzülen ben oluyorum, bir insan her gün ağlamak zorunda neden kalır? Yazmak istediğim o kadar çok şey var ki. Düşünüyorum sadece neden diye. Hayatta hiçbir zaman beni ben olduğum için seven biri olmadı, sadece biraz sevildiğimi hissetmek istemiştim ben de. Şu da var ki hayatta dert yanabileceğim kimsem yok, beni gerçekten anlayacak kimse yok. O kadar zor bir dönemden geçiyorum ki, üstümde bir sürü yük var, dayanacak gücüm kalmadı. Hayatta kimseye karşı art niyetle davranmadığım için mi kaybediyorum? Acaba gerçekten beni anlayacak biri olur mu bilmiyorum. Para pul güzellik falan hiçbiri umrumda değil, ki bunu yakınımda olan ve hala benim hayatımdan çekip giden herkes bilir. Sahi ne istiyor bu insanlar? Bu kadar kolay mı gerçekten bir insanı üzmek. 2 seneyi geçkin bir ilişkim vardı, hatta biraz daha gitsek 3 sene olacaktı, aldattı beni. Sonra 2 aylık bir ilişkim oldu, durduk yere terk etti beni. Kime güvenmeli?
Hep terk edilen neden ben oluyorum?
Cevapla