Gurbette evliliğimde yalnız hissediyorum, sizce ne yapmalıyım?

Merhaba herkese. 1,5 yıldır evliyim. Aslında severek evlendim ve eşimi hâlâ çok seviyorum ama ne yazık ki mutlu değilim. Evlendiğim günden beri kendimi bu eve, bu hayata tam anlamıyla ait hissedemedim.

Üstelik ikimiz de gurbetteyiz. Yaşadığımız yerde kimseyi tanımıyoruz, ailemizden ve sevdiklerimizden uzağız. Bu yüzden eşim benim için sadece hayat arkadaşım değil, aynı zamanda en yakınım, en büyük desteğim olmasını istediğim insan. Fakat ne yazık ki çoğu zaman kendimi onun yanında bile yapayalnız hissediyorum.

Eşim stresli bir işte çalışıyor, bunu anlıyorum. Ancak eve geldiğinde benimle vakit geçirmek yerine oyun oynamayı ve arkadaşlarıyla zaman geçirmeyi tercih ediyor. Ben ise onunla sohbet etmek, birlikte bir şeyler yapmak, günün sonunda birbirimize vakit ayırmak istiyorum. Bazen kendimi o kadar yalnız hissediyorum ki sanki birbirimize ait değilmişiz, hayata çok farklı yerlerden bakıyormuşuz gibi geliyor.

Üzüldüğümde, ağladığımda yanıma gelip bana sarılmasını, beni teselli etmesini, biraz olsun mutlu etmek için çaba göstermesini bekliyorum. Ama çoğu zaman bunları göremiyorum. Duygularımı dile getirdiğimde ise abarttığım söyleniyor ve anlaşılmadığımı hissediyorum.

En zor tarafı ise onu gerçekten çok seviyor olmam. Onsuz bir hayat düşünmek kolay değil ama onunla birlikteyken de mutlu değilim. Defalarca tartıştık, boşanma konusu bile açıldı ama hiçbir şey değişmedi. Onu yarı yolda bırakmak, üzmek istemiyorum. Fakat bir yandan da bu evliliğin içinde her geçen gün biraz daha yıpranıyorum.
Ne yapacağımı, nasıl bir yol izleyeceğimi bilmiyorum. Bir yanım sevdiğim insanla mutlu bir yuva kurmak istiyor, diğer yanım artık bu mutsuzluğu taşımakta zorlanıyor.

Benzer şeyler yaşayan, özellikle evliliğinde yalnızlık hisseden veya gurbette evlilik sürdüren kadınların fikirlerine ve tecrübelerine gerçekten ihtiyacım var. Sizce ne yapmalıyım?