26 yaşındayım, doğru insanı bulamadım diye gerçekten evde kalmış mı oluyorum?

26 yaşındayım, şu ana kadar karşıma içime sinen biri çıkmadı, öyle kimseye kolayca güvenemiyorum, ben anlaşsam ailesi benim ailemle uyumlu olmuyor vs, benim ailem muhafazakâr, ama görücü usulü falan da kalmadı artık, ben de kimseye güvenip ailemle tanıştırmaya getiremiyorum çünkü bir sıkıntı yaşasam “sen istedin” diyecekler. İş yerindeki ablalar falan çok üstüme geliyor, “artık evde kaldın, bundan sonra seninle ancak 35 yaşında erkekler evlenir” falan diyorlar. Karşıma düzgün biri çıktı da ben mi istemedim sanki, yuva kurmayı, aile olmayı çok istiyorum ama olmadı, sırf yaşım ilerliyor diye yanlış ve öylesine evlilik yapmak istemedim, sıkıntı yaşayınca üzülen ben olacağım sonuçta.