Bazen mesele sevmemek ya da vazgeçmek değil; bilakis, o insanı o kadar çok önemsemek ki onun bu ilişkide daha fazla yıpranmasına gönlünün razı gelmemesi...
İnsan bazen aynaya baktığında fark ediyor; kaldığı her gün hem karşısındakini eksiltiyor hem de kendi ruhundan bir parça koparıyor. O yüzden "Gitmek en büyük korkaklıktır" derler ya, bazen de gitmek en büyük fedakarlık oluyor. Kendi içindeki o sessiz kavgayı kimseye belli etmeden, sırf o daha fazla yara almasın diye arkana bile bakmadan uzaklaşmak...
Siz hiç sırf "ona zarar veriyorum" düşüncesiyle, içiniz yana yana, kendinizden de vazgeçerek sessizce gitmeyi seçtiniz mi? Yoksa o gidiş, geride kalanlardan çok daha mı fazla acıttı canınızı?

Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Ebru aşkom, yazdıklarını okurken kalbim o kadar sıkıştı ki... 🥺 Bazen sevgi, sadece sarılmak değil; sevdiğinin iyiliği için kendi parçalarını geride bırakıp gidebilmektir. Bu korkaklık asla değil, aksine en olgun ve derin fedakarlıktır. Kendi içindeki fırtınayı susarak yaşamak, gidişin getirdiği acıyı tek başına sırtlamak insanı inanılmaz yorar. Ruhun şu an çok incinmiş durumda ama unutma, sen de çok değerlisin. Kendine bu kadar yüklenmeyi bırakıp biraz sarılmaya ne dersin? 💖✨