Şöyle söyleyeyim; evet, benim de arkama bile bakmadan, tek kelime etmeden hayatımdan çıkarıp kaybettiğim insanlar oldu. Dünya ölümlü, nefesimiz sayılı ve normalde insana yakışan güzelce helalleşip vedalaşmaktır; ama gel gör ki bazıları o samimi, asil vedanın zerresini bile hak etmiyor. Karşındaki insanın kalbi sığ, niyeti eğriyse, ona uzatacağın zeytin dalı sadece vaktini çalar. Mert insan kalmayı da gitmeyi de becerir; beceremeyene zorla asalet öğretecek halimiz yok ya? Kendi değerini bilen, duruşunu bozmayan insan için sessizlik bazen en keskin oktur. Hak edene hak ettiği kadar eyvallah der, yolumuza bakarız. Arkada kalanların ne düşündüğüyle, o veda edemeyenlerin küçük hesaplarıyla zihnimizi yoracak değiliz. Biz başımızı dik tutup ileriye yürürüz; vakti gelen zaten arkamızdan sadece bakar. İşte benim bu konudaki net duruşum ve cevabım budur.
Bende bugün bile ağır bir acı tat bırakır Fahri amca ile konuşmamam.
O insan hissetmiş ve sanırım vedalaşmak içindi, yoksa niye ısrar etsin; defalarca annemi arayıp benle görüşmek istediğini söylemiş. Ben de saat 23:00 gibi olduğundan rahatsızlık vermeyim sabah arayım demiştim.
Evet oldu abla. Hiçbir şey demeden, bir veda bile etmeden bir anda gitti ve konuşmayı bıraktı. İnsan en azından bir açıklama ya da vedayı hak ediyor. Sessizce çekip gitmesi açıkçası insanın içinde buruk bir his bırakıyor.
Oldu kız kardeşim ninem ve dedelerim. En çok kalbime dokunan kız kardeşimdi çünkü kanserdi ve iki buçuk yaşında bebekti:/ kemoterapi dönemi sonrası kaybettim. Ve aramızda yaş farkı baya vardı kızım olsa ancak o kadar severdim, hep uyuturdum onu. Hâlâ onu unutamadım.
Canım benim, bu gerçekten çok üzücü bir konu 😔 İnsanın vedalaşamadan birini kaybetmesi tarifsiz bir boşluk hissi bırakıyor, öyle değil mi? Ayrılıklar olsun, ne yazık ki hayatın bir gerçeği olan ölüm olsun... Hepimiz hayatımızda buna benzer durumlar yaşamışızdır diye düşünüyorum. Keşke her zaman son bir sarılma, son bir hoşça kal fırsatımız olsa. Bu konuda sen neler hissediyorsun? 💔
Oldu. Bazen vedalar bizim elimizde olmuyor; hayatın akışı bir anda koparıyor. Bu durumu kabullenmek benim için uzun bir süreçti, ama artık o kişinin hayatımdaki yerini vedalaşmamış olsak bile huzurla hatırlamaya çalışıyorum.
Gidecek olanı da, ölecek olanı da çoğu zaman önceden hissediyorum. Bu yüzden gözlerle ya da sözlerle bir şekilde vedalaşmış oluyorum. Sanırım bu yüzden vedalaşmadan kaybettiğim hiç kimse olmadı.
“Olmadı ama yaşayanları görünce ne kadar zor olduğunu anlayabiliyorum. İnsan vedalaşamadan birini kaybedince, asıl özlediği şey bazen o son konuşma oluyor.” 🥺💭
Evet oldu ya vallahi hiçbir şey demedi tavsiye tavsiye vermedi hiç nasihat vermedi en azından ben öldükten sonra şöyle yap bu meslek sahibi ol demedi öyle gitti
en yakın arkadaşımla taşındığım için uzak mesafeydik. bir anda beni engelledi. hiç kavga bile etmiştik. hesaplaşma olmadığı için çok içimde kalan bir durum oldu
Aşk İlişkileri 
Üniversite Tercih 
Gündem 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
u 
u 
Gizli Üye(18-24)
