Aldatıldım ama çocuğum var, eşim çok pişman; böyle bir ihaneti gerçekten nasıl affedebilirim?

Bu durumu unutmanız mümkün olmayabilir; belki mevcut koşullarınız nedeniyle sineye çekersiniz, ancak affetmeniz güçleşebilir. Zira bazı yaralar iyileşse de iz bırakabilir.

Zamanla aynı evde yaşayan iki yabancı gibi bir duruma gelebilir, hatta tekrar sevseniz bile ilişkiniz eskisi gibi olmayabilir.

Karşı tarafın her eylemi size yapmacık gelebilir.

Bundan sonraki süreçte, büyük olasılıkla çocuklarınız için yaşamayı tercih edersiniz.

Bu benim kişisel değerlendirmemdir.

Yaşadığın bu durumun ne kadar ağır, karmaşık ve yıpratıcı olduğunu tahmin etmek zor değil. Bir yanda çocuğun ve "aldatma hariç iyi" dediğin bir evlilik var; diğer yanda paramparça olmuş bir güven ve arkanda durmayan bir aile. Üstelik eşinin ayaklarına kapanacak kadar pişman olması, içindeki o kırgınlığı ve öfkeyi sihirli bir değnek gibi yok etmiyor.

​"Nasıl affettin?" diye soranlara "Affedemedim, uğraşıyorum" demen çok normal ve aslında çok sağlıklı bir dürüstlük. Çünkü affetmek bir anlık bir karar değil, ucu bucağı belli olmayan zorlu bir süreçtir.

Bu Süreci Yaşayanlar Hayatını Nasıl Sürdürüyor?
​Benzer durumları yaşayıp evliliğine devam eden insanların ortak noktaları şunlardır:
​Zaman Tanırlar: Güvenin geri gelmesi aylar, hatta yıllar alabilir. Kendine "Neden hâlâ unutamadım?" diye baskı yapma.
​Açık Kart oynarlar: Aldatan tarafın telefon şifrelerinden, gittiği yerlere kadar tam bir şeffaflık sağlaması istenir. Eğer eşin gerçekten pişman ise bu denetime bir süre katlanmak zorundadır.
​Profesyonel Destek Alırlar: Çocuğun varlığı ve aile desteğinin olmaması seni köşeye sıkıştırmış gibi hissettirebilir. İmkanınız varsa bir çift terapistine gitmek, bu düğümü çözmede en etkili yoldur.

Bu yükü hafifletmek ve eşinin durumun ciddiyetini, sadece ağlayarak geçiştirilemeyecek kadar derin olduğunu anlamasını sağlamak için ona gönderebileceğin, hem sınırlarını çizen hem de onu derin bir muhasebeye itecek o mesajı aşağıda hazırladım.
​Eşine Gönderebileceğin O Mesaj
​Bu mesajı ona yazarak, pişmanlığın sadece "özür dilemekten" ibaret olamayacağını, gerçek bir çaba görmek istediğini net bir şekilde ortaya koyabilirsin:
​"Şu an pişman olduğunu görmek, ayaklarıma kapanman içimdeki acıyı hafifletmiyor. 'Affet' demek, bir düğmeye basıp her şeyi unutmak demek değil. Ben şu an hem senin yarattığın bu yıkımla savaşıyorum hem de çocuğumuz için ayakta kalmaya çalışıyorum. Üstelik bu hayatta yapayalnız kalmış gibi hissederken yapıyorum bunu.
​Beni gerçekten kaybetmek istemiyorsan, benden sürekli bir af veya eski günlerdeki gibi davranmamı bekleme. Laf değil, bana kaybettirdiğin o güveni, saygıyı ve huzuru nasıl geri inşa edeceğini duymak ve görmek istiyorum. Karşımda sadece suçluluk psikolojisiyle ağlayan biri değil, bu yuva için gerçekten neyi göze alabileceğini kanıtlayan birini görmek istiyorum. Şimdi biraz düşün ve bana bu güveni sıfırdan nasıl inşa edeceğini mantıklı bir şekilde anlat."