Sevgilimden ayrıldım, kalbim çok acıyor ve suçluluk hissiyle nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum?

Canım yanıyor, benim için gerçekten bu dünyada rüzgâr esse aman boynu bükülecek diye endişelendiğim bir çiçek gibi sevdiğim, canımdan çok önemsediğim, 2 yıldır beraber bir can olduğum sevgilimle ayrıldık. Kendisi benden çok daha hassas, ince kalpli bi insandı, çok daha düşünceli bi insandı. Ben de bir erkek olarak ona yetişmeye çalışıyordum, yaratılıştan olan farklılıklarımız belki buna engel oluyordu ama bu fark bizi onu çok yordu. Kendisini gerçekten çok seviyordum, kalbim inanılmaz derecede acıyor çünkü onu kırdığımı görünce çocukluk fotoğrafları aklıma geliyor ve o küçük çocuğu üzmüşüm gibi hissediyorum. Biliyorum geri gelmeyecek çünkü ona kendisini son zamanlarımızdaki sallantı, artık son çabalardaki anlarda önemsenmemiş hissettirdim. Canım yanıyor çünkü onun sevgisini ya da temizliğini değil, onu seviyorum, önemli olan oydu benim için. Canım inanılmaz derecede yanıyor, üzüntüden kendimi içten içe eriyormuş gibi hissediyorum. Bilmiyorum ne olacak ne bitecek ama keşke başka bi hayatta tanışabilseydik, keşke başka bir zaman çizelgesinde ikimiz de hata yapmadan, geri dönüşü olmayan hatalar yapmadan sevebilseydik. Ona çok haksızlık yaptım, ona belki bir şeyden bağırmadım çağırmadım ama ona o duygusal güven duygusunu hissettiremedim, haksızlık yapmışım gibi hissediyorum. Ona her daim sevdiğimi hissettirmeye çalışıyordum, fakat onun sevgisine karşılık verememişim gibi hissediyorum. İçimi döküyorum buraya çünkü kimseyle bu kadar rahat konuşamıyorum. Keşke keşke hatalar yapmadan yan yana olsaydık. Bilmiyorum belki görürsün bunu, eğer ki görürsen unutma ruhun neyse ondan katılmış kalbimin hamuruna.