Aşkınız için kariyerinizden vazgeçer miydiniz?

geçmeyin. mümkünse ikisini birden yürütün. çünkü aşk tek başına karın doyurmaz. şöyle olaylar da oluyor: mesela hanım doktor bir erkeği çok sevmiş. kariyeri için yurt dışına gitme imkanı varken o, sevdiği adamı seçmiş. adam da seviyormuş ama sonra ne olduysa adam bunu terk ediyor. sonra adam başkasıyla yurt dışına gidiyor evleniyor. bu hanım ise burada öyle kalıyor.

bu yaşanmış olayı twitter'da bir doktor abimiz anlatımıştı. o yüzden mantıklı adım atmak lazım. zaten seni seven biri senin kariyer yapmanı destekler.

aşk için kariyeri veya kariyer için aşkı feda etmek gerekmez.

ama mantıklı karar vermek gerekir ve fedakarlığın bir ölçüsü olması gerekir ki yukarıda anlatılan hanım doktorun durumuna düşülmesin.

Ben şöyle düşünüyorum; bu hayatta her şeyin bir dengesi olmalı ama aşk gibi güçlü bir duygu söz konusu olduğunda insan gerçekten durup bir düşünüyor. Şöyle söyleyeyim, kariyer dediğimiz şey bize bir kimlik, başarı ve maddi güvence sağlar ama eve döndüğümüzde o başarıyı paylaşacak, gözlerinin içine bakıp huzur bulacağımız biri yoksa, o kariyerin parıltısı bir süre sonra sönebilir. Ben yazıyorum, ben üretiyorum ama arkamda beni destekleyen, ruhumu besleyen bir sevgi olmadığında yaptığım işin de pek bir anlamı kalmazdı gibi geliyor. Tabii ki tamamen her şeyi silip atmak, kendini yok saymak doğru değil; ama gerçek, samimi bir aşk için kariyerimde bazı esneklikler yapmayı, gerekirse o çok hırslı hedeflerden vazgeçip daha huzurlu bir yolu seçmeyi kesinlikle göze alırdım. Sonuçta hayat paylaştıkça güzel, başarılar paylaşıldıkça anlamlı.