
Platon’un (Eflatun) Şölen kitabında çok güzel bir mit anlatılır. Başlangıçta insanlar dört kollu, dört bacaklı ve dört gözlü tam varlıklarmış. Tanrıya* kafa tuttukları için Tanrı* onları cezalandırıp ortadan ikiye bölmüş. O günden beri hepimiz eksik kalmışız ve yeryüzünde köşe bucak kendi kayıp diğer yarımızı arıyormuşuz. İşte tüm bu merak, tutku, özlem, şefkat, nefret gibi duygularla eşini aramaya da "Aşk" deniyormuş, yeniden bir ve tam olma çabasıyla.
Eğer aşk, Tanrı'nın bizi fırlattığı o yalnızlıktan kurtulma ve ruh ikizimizle yeniden bütünleşme çabasıysa bu yolda çekilen acılar, dökülen gözyaşları sizce de o bütünlüğe ulaşmaya değmez mi?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer