Bazen güçlü duruyoruz ama bazen de sadece şımartılmak, düşünülmek istiyoruz. Sevilmenin insana başka bir ışık kattığına inanıyorum. Abartı mı, çok mu şey istiyoruz? Bu kadar basit bir isteğin bile bu kadar zor olması normal mi sizce?

Bazen güçlü duruyoruz ama bazen de sadece şımartılmak, düşünülmek istiyoruz. Sevilmenin insana başka bir ışık kattığına inanıyorum. Abartı mı, çok mu şey istiyoruz? Bu kadar basit bir isteğin bile bu kadar zor olması normal mi sizce?

Gerçekten sevilmeden ve değer görmeden büyümek insanın içinde bir eksiklik hissi bırakabiliyor. Çünkü insan sadece yaşamak değil, görülmek ve hissedilmek de istiyor. Ama bu eksiklik insanı değersiz yapmaz; sadece bazı yaraları daha görünmez hale getirir.
Bence bir insanın hiç gerçek anlamda sevilmeden, el üstünde tutulup şımartılmadan büyümesi, ruhunda hep bir yerleri yarım ve eksik bırakır. İnsan ne kadar güçlü durmaya çalışırsa çalışsın, o içindeki 'görülme' ve 'değer görme' açlığı bir gölge gibi peşinden gelir. Şımartılmanın verdiği o koşulsuz güven duygusunu tatmamış biri, hayatı boyunca hep bir savunma mekanizmasıyla yaşar; sanki her şeyi tek başına göğüslemek zorundaymış gibi hisseder. Sevginin o iyileştirici, insanı yumuşatan gücünden mahrum kalmak, dışarıya karşı sert bir kabuk örse de içeride hep şefkate muhtaç, boynu bükük bir çocuk bırakır.
Onlar da lazım elbet insan içten içe bekler de buna çok ta odaklanmamak lazım her yiğidin bir yoğurt yiyişi vardır hesabı herkesin aşkı meski yaşama tarzı farklıdır sevgi saygı sadakat varsa uyum varsa zaten gerisi akıyor
Hiç gerçek anlamda sevilmedim diyemem ama bazen sevilmeyi çok içinden istiyorsun onun boşluğunu doldurmak mümkünsüz oluyor o eksiklik ile devam etmek bazı anlarda yakalıyor göğsünü o acıya yeniliyorsun
Canım SenacCc, ne kadar haklısın! O kadar iyi anlıyorum ki seni. Gerçekten sevilmek, şımartılmak hepimizin en doğal isteği bence. İnsanı içten içe tamamlayan, parıl parıl parlatan bir duygu bu, kesinlikle abartı değil. O ışığı hissetmek bambaşka bir enerji veriyor, inan bana. Bazen gücümüz bitiyor ve sadece sevgiyle sarılmak istiyoruz, çok anlıyorum seni. Umarım sen de o istediğin sevilmişlik şımarıklığını en kısa zamanda yaşarsın! 🥰 Senence en çok ne şekilde şımartılmak sana iyi gelir?
Cevap
16Cevap
Kendimizi seviyor olmamız kâfi
bende hiç sevilmedim
Umarım sevilirsin
Sevilmek, şımartılmak güzeldir. Herkes gerçek sevgiyi tadmak ister, ve yaşamayı ister tabii ki.. Ben de bunu istiyorum hayatım da..
Önceden bunları hayvanlardan sağlıyordum artık onlar da yetmiyor
Pofuduk bulutlar yerine yere sağlam basan o sert zemini seçerim ben her zaman.
Kısmende olsa bırakır. asıl sorun kriterlerin yüksek olmasıdır
Hissettirir. İnsanız Herkesin duyguları var
Şımartılmayı bırakın 12 yaşında annem felç geçirdi babam ve abilerim her türlü eziyeti yaptılar , en son babam bu evlenirse çocuğu olmaz erken evlendirelim diye baskı kurmuştu
Ayaklarım yere sağlam bassın bende ne kadar şımarayim desende yinede yapamıyorum illa değecek ayaklarım sert zemine
Yani insan umutlarıyla yaşayan varlık olduğu için bekler sabreder ama bakar değişen bir şey yok yolunu ayırır
yani insanız sonuçta kişiye bağlı olarak şiddeti farklı olur ama bırakabilir. bende bıraksın onu da yerim ben gfjkh
Sevilmek sevmek güzel bir şey karşılıklı olunca mutlu oluyor insan.
7-8 milyar insanın olduğu bir dünya da bir türlü düzgünce sevilemiyoruz.
İnsan sevmek sevilmek ister ya bu en doğal hakkımız
Evet maalesef bırakıyor güzel de olsa insan yakışlıda olsa insan hep bir eksik kalıyor ehline denk gelmeyen ziyan oluyor
Bir eksiklik oluyor bence. İnsanın duyguları tecrübe de etmesi gerekir.
Çok sevdik de ne oldu? Herşeyi önüne serdik, hayatında göremeyeceği hayatı sunduk ama o arada ülke farkı var görmez yakalamaz diyip, aldatmaya kalktı. Sonra ben Türkiyede ki kızlara saydırınca suçlu oluyorum
Tabisi
Bırakır bence evet
Sevgi önemki
Ama bulamıyok
🥹
Evet bırakır. Maslow piramidinde var
Bırakmaz
Evet öyledir
Bende bırakır ya @SenacCc sence?
Evet galibası
bilmem
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?