Boşanma davası açtım, vicdan azabı çekiyorum ve eşim hâlâ sorunu para mı sanıyor?

Bugün eşime boşanma davası açtım çünkü artık sorumsuzluklarından çok bunaldım ve bıktım eve para getirmiyor düzenli çalışmıyor evin kirasını aidatını bütün giderleri ben karşılıyorum yılda 2 kere anca ödemiştir hep kolay para bulma peşinde sabah akşam çalıştım gittim bir araba aldım taksici yapsın diye sonra gitti bu arabayı arkadaşına verdi o da kaza yaptı gene beklentiye girdi yaptırmam için bu sefer yaptırmadım kendime bir şey aldığımda modu morali düşüyor canlı yayın yaparak günlerce uykusuz kalıyorum evli olmama rağmen yayın açıyorum kaç kere çalış düzgün bir işe gir dememe rağmen ben kimsenin ayakçısı değilim asgari ücretle çalışamam dedi bu evlilikte her şeyi tek başıma yüklendiğimden çok yoruldum artık ona karşı bir şeyler hissedemiyorum yakınlık kuramıyorum sürekli kavga ediyoruz aynı sebeplerden benim kredi kartımla öderiz her şeyi ondan para istediğimde bir şey almasını istediğimde sen benden zenginsin kendin al der amaç bir kerede mutlu olmak onun bir şey aldığını görmek ne beraber dışarı çıkarız ne yemeğe gideriz daha çok ev arkadaşı gibiyiz daha önce boşanma davası açmıştım ama bir şekilde geri barıştım yuvamı kurtarmak için düzelir diye umut ettim barıştıktan sonra gene her şey aynı kaldığı yerden devam etti araba yine bozulsa yine çalışmayacak gene her şeyi ben yükleneceğim bugün de davayı açtığım için ilk başta tekrardan beni ikna etmeye çalıştı barışalım düzeltiriz yaparız ederiz ama bir gram inancım kalmadı anlaşmalı boşanma imzalar attıktan sonra eve geldi eşyalarını topladı bana sürat yaptı yüzüme bile bakmadı mahkemeye gidene kadar barışmaya çalışan insan birden bana düşman kesildi ben de boşanmamızın ikimize de iyi geleceğini söyledim düşman olmanın mantığı yok dedim sadece haline vicdanen üzülüyorum ne yapacak nereye gidecek çok üzülür mü ne olur hâlâ gereksiz vicdan yapıyorum benim paragöz olduğumu parayı bulup ondan ayrıldığımı düşünüyor hâlâ sorunun gerçekten para olduğunu düşünüyor