Ben 21 yaşındayım, erkek arkadaşım 22 yaşında. 5.5 yıldır birlikteyiz ve 2.5 yıldır aynı evde yaşıyorduk. İlişkimiz gerçekten çok güzeldi, insanların imrendiği bir çifttik. Hatta evlilik planları yapıyorduk, 4–5 ay içinde evlenmeyi düşünüyorduk.
İkimiz de daha çok evde vakit geçirmeyi seven, çok sosyal olmayan insanlardık. Ben arada arkadaşlarımla görüşüyordum ama onun sadece şehir dışında yaşayan bir arkadaşı vardı. Yani hayatında benden başka neredeyse kimse yoktu. İlişkimiz bazen monotonlaşabiliyordu ama benim ısrarımla ara sıra dışarı çıkıp date yapıyorduk. Büyük sorunlarımız hiç olmadı, tek problemimiz çok fazla dışarı çıkmamamızdı.
Yaklaşık 15 gün önce davranışları değişmeye başladı. Bana karşı soğuklaşmaya başladı. Başta çok önemsemedim çünkü ben de bazen böyle hissedebiliyordum. Ama bu durum 1 haftadan fazla sürünce rahatsız oldum ve ne olduğunu sordum.
O zaman bana yaklaşık 1 aydır garip hissettiğini, kimseye karşı hiçbir şey hissetmediğini söyledi. Bana karşı da böyle hissedip hissetmediğini sorduğumda “evet” dedi. Bu beni çok sarstı. Ne diyeceğimi bilemedim, sadece sarıldım ve bunun bazen geçici olabileceğini söyledim. Ama o bunun geçici olup olmadığını bilmediğini söyledi.
Hatta bir süredir Reddit’te bu durumun normal olup olmadığını araştırdığını, bazı insanların bunun geçici olduğunu, bazılarının ise olmadığını söyledi.
Benden biraz zaman istedi. Ayrı yaşamak, kendini tanımak ve kim olduğunu keşfetmek istediğini söyledi. Bunu saygıyla karşıladım ama çok kırıldım. Ben ilişkimizi düzeltmek istiyordum ama o tek başına bu süreci atlatmak istediğini söyledi.
İlginç olan şu ki, bu konuşmanın olduğu sabah her şey normaldi. Beni öperek uğurladı. Ama birkaç saat sonra uzun bir mesaj attı. Yine aynı şeyleri yazdı ve eğer böyle devam ederse kendine zarar verebileceğini, çok ağır bir depresyonda olduğunu söyledi.
Ben onun yanında olmak istediğimi, birlikte atlatabileceğimizi söyledim ama o bunu kabul etmedi. Bana umut vermekten korktuğunu söyledi.
2 gün sonra onunla yüz yüze konuşmak için evine gittim. Her şeyin bir mesajla bitmemesi gerektiğini, onu çok sevdiğimi ve destek olmak istediğimi söyledim. Ama o aslında ara vermek değil, tamamen ayrılmak istediğini ama bunu söylemeye korktuğunu itiraf etti.
O an kendimi mahvolmuş hissettim. Saatlerce konuştum, bir şeyleri düzeltmeye çalıştım ama yine de kabul etmedi.
1 hafta sonra tekrar konuşup çift terapisine gitmeyi teklif etmeyi düşünüyorum.
Böyle bir şey yaşayan var mı? Yaşadıysa nasıl atlattı? Gerçekten düzelebilen bir durum mu?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer