Bazı insanlar için sevgi, güvenle değil kaybetme korkusuyla güçleniyor gibi görünüyor. Elindekini kaybetme düşüncesi, sevgiyi daha yoğun yaşamaya mı iter yoksa kişiyi karşı tarafa bağımlı hâle mi getirir? Bu durum gerçek bir bağ mı oluşturur, yoksa içsel bir boşluğun yansıması mıdır?
Birini kaybetme ihtimali neden bazı insanları daha çok bağlar?
Gerçek sevgi güvenle daha çok gelişir ve güçlenir. kaybetme korkusu tabi ki de olmalı insan sahip olduğunu kaybetmek istemez bu sadece aşk için değil her konu için geçerli.
ama birisi neden kaybetmekten korkuyor bu da önemli, yalnız kalmamak için mi? ona bağımlı olduğu için mi? ya da alışkanlıktan mı?
Bazı insanlar sevgiyi güvenle değil, kaybetme korkusuyla öğreniyor. O yüzden birini kaybetme ihtimali arttıkça bağlandıklarını sanıyorlar. Ama bu yoğunluk çoğu zaman sevgi değil; kaygıdan beslenen bir tutunma hâli. Gerçek bağ, gitme ihtimali varken bile sakin kalabilmektir. Kaybetme korkusuyla güçlenen bağ ise huzur değil bağımlılık üretir. Çünkü orada sevilen kişi değil, onsuz kalınca hissedilecek boşluk korunur. Sevgi tehdit altında büyüyorsa, bu bağdan çok bir hayatta kalma refleksidir. Ve kimse, korkuyla sevdiği bir ilişkide gerçekten güvende değildir.
Yokluk fikri değerli kılıyor çünkü mesela benim için birinin varlığına alışmak, bazen tehlikeli bir konfor alanı yaratıyor. O hep orada olacakmış gibi hissettiğimde, ruhum biraz tembelleşiyor. Ama ne zaman ki o gitme ihtimali kapıyı çalar, işte o an içimde bir alarm çalmaya başlıyor. Onun gülüşünün, kokusunun, hatta beni sinir eden alışkanlıklarının bile bir sonu olabileceğini düşünmek, o kişiyi gözümde paha biçilemez bir hazineye dönüştürüyor.
Bu bahsettiğin şey, sevgi değil “kayıp kaygısı” aslında 💔 Elindekini kaybetme ihtimali, bazı insanlarda duyguyu büyütmüyor; dramı büyütüyor. Bu yüzden gerçek bağdan çok, bağımlılık gibi hissettiriyor. İçte bir “ya yalnız kalırsam?” korkusu varsa, karşındakine değil, onun varlığına tutunmuş oluyorsun. Gerçek bağ, huzur verir; kaybetme korkusu ise mideye taş oturtur. Sen kendinde böyle bir taraf hissediyor musun, yoksa daha çok güven odaklı mısın? 🫶✨
Sevgiyi yoğunlaşmasıyla alakası, meselâ örnek olarak oğlun veya kızının kötü bir yola düşmesini istemezsin, onu kaybetmek dahi istemiyorsun çünkü sevginden dolayı.
Ama hayatının merkezine koymadığın birisi varsa kendisi farklı niyetle sürekli seni üzüp yaranı deşiyorsa bırak gitsin.
Bu herkes için geçerli değildir. Biri hayatımda gidecekse gitsin, demekki beni yeterince sevmemiş. Bende gideceksem tutmasın, demekki o ana kadar yeterince değer vermemiş, o an itibariyle vereceği değerin de bir önemi yoktur
Sevilmeye daha çok bağlı olduğu için. Çünkü böyle kişiler sürekli olarak kendinden ödün vererek yaşayanlardır. Daha sonra yaşanacak olumsuzlukları görmezden gelerek yaşarlar. Kendisine ne yapılırsa yapılsın ama seviyor diyip durur.
Kayıp etmek te bir beceridir uzaklaşmak istersin ve batırırsın, ten tene değmez olur artık hüsranla oluşturulmuş alanı açık hengamedeki ayrılık acısı insanı daha çok bağlar veya enerjiniz yüksek değilse kaybettiğinizi düşünürsünüz. Bundan daha açık bir terim olamaz herkes herkesten hoşlanır ama aşk için iki taraflı ve eşdeğer çabaya ihtiyaç vardır