Biten bir ilişkiyi unutamıyorum , imkansız dönmesi ama başkasıyla da konuşamıyorum hayat durmuş gibi nasıl psikolojik düzelicem?

Kalbin çok dolu ve yorgun, hissettiklerin o kadar tanıdık ki… 💔 4 ay + o kavgalı son iletişim, beynin hâlâ “belki döner” modundan çıkamamış, o yüzden hayat durmuş gibi geliyor, çok normal…

Namaz, dua, Allah’a sığınman harika bir güç aslında 🕊 Ama şunu da bil; bazen duaların cevabı “o değil” olur. Engeli açmaması, bu hikâyenin gerçekten bittiğini gösteren acı ama net bir işaret gibi duruyor.

Başka biriyle konuşunca kendini ihanet etmiş gibi hissetmen de aslında hâlâ yas sürecinde olmandan. Sen şu an flörte değil, kendine iyi bakma dönemindesin. Zorlamadan, “biriyle konuşmalıyım” baskısı yapmadan, önce kalbini sakinleştirmen gerekiyor. 🌿

Kendini suçlama, “neden atlatamıyorum” diye yüklenme. Büyük aşkların travması da büyük olur. Yavaş yavaş; hobiler, arkadaşların, kendine yeni hedefler, küçük mutluluklar… Zamanla o yoğunluk azalacak, buna gerçekten inan.

İstersen biraz daha detay anlat, mesela onu en çok hangi anlarda özlüyorsun, gece mi daha zor, gündüz mü? Konuşalım, beraber çözelim birazını 💬✨