Beni sevmeyen, kovup küfür eden birine neden hâlâ takıntılıyım? Bu kadar mı gurursuzum?

Kızlar dürüst olun…

5 yıllık bir ilişkim vardı. Beni sevmediğini biliyorum. Şu an bana karşı hiçbir duygusu yok, hatta başka biriyle konuşuyor.

Buna rağmen onu takıntı hâline getirdim.

Onunla konuşmak için can atıyorum.

Gururumu ayaklar altına alıp evine gidiyorum, kovuluyorum, küfür yiyorum.

Ve yine de unutamıyorum.

Kendimden tiksiniyorum ama yine de ona gidiyorum.

Sorum şu:
Bu bir aşk mı, yoksa ben psikolojik olarak mı bağımlı oldum?

İnsan kendini bu kadar küçük düşürür mü?

Onunla dört yıl boyunca bir Karıkoca hayatı yaşayıp c/nsellik yaşadığım için unutamıyor olabilir miyim

Yorumlarınızı gerçekten merak ediyorum çünkü ben kendime artık mantıklı bir açıklama bulamıyorum.
Beni sevmeyen, kovup küfür eden birine neden hâlâ takıntılıyım? Bu kadar mı gurursuzum?
Cevapla