Neden canimi yakan birine hala cok asigim?

arkadaşlıklarım çok güzel ama konu ilişki olunca ben çok garip bi insana dönüşüyorum eğer çok seviyosam çok kıskanırım kafaya takarım napıyo ne ediyor kısıtlarım korkarım çok garip toxic bi ilişki yaşadım hep huzurlu ilişkim olmadı ayrıl barış hep boyle

peki

küçüklüğüm full babamın annemi dövmesi ve aldatmalarıyla geçti ve ilkokul ortaokulda hep zorbalık ve şiddetle büyüdüm

teşekkür ederim

iki senedir gidiyorum haplarla geçiyor günlerim ama hala aynı durum kurtulamadım

evet psikolog beni psikiyatriye yonlendirdi iki yıldırdı psikiyatriye gidiyorum

aynılarını annem dedi ben babamı asla içimde affedemedim çünkü hep aldatırken ben yakaladım ve şahit oldum annem babanı affetmezsen baban gibileri karşına çıkar dedi ve gerçekten her çıktığım çocuk babam gibi hareketleri aşağılamaları eziklemeleri aynı benim babam ama babamı asla affedemedim şu zamana kadar denedim ama olmadı ve ben cidden üç senedir kısır döngüdeyim her sene bi çocuk çıkıyo ve bi yılımı mahvediyor kurtulamadım gitti çok zor gerçekten çabalıyorum

keşke keşke iyi olan erkekleri ben istemiyorum işte ne garip

onu zaten kazanmıştım ayrıldık ama o çoktan unutmasına rağmen ben niye bi buçuk senedir ona hala dün gibi seviyorum

peki

tek sucum sevmekti

gercekten oyle bi sey yok yanlis anlasildim boyle anlasilmak istemem

yuzume vurmasan zaten kotu bu dönemdeyim sevilmeye layik bi kiz degil miyim ben oysaki en iyi sevgiyi onlara veriyorum canimi verecej kadar seviyorum beni niye kullaniyolar ki

aynisini annem dedi fakat bunlar kucukluge dayalı bir sey oldugunu soyledi

ben bunu kabul ediyorum beni seven bi erkegi degilde bana travmalar yaratan bi erkegi seviyorum ya da narsist tipli insanlar ve bu cidden dongu seklinde

niye oyle diyonuz cok kiricisiniz

ozur dilerim ama beni sever diye boyle demeyin