Merhaba canlar biraz uzun olucak hem soru mahayetinde hem bi iç dökme gibi düşünebilirsiniz Okuyanlara çok teşekkür şimdiden.
Ben bi kızı çok sevdim gerçekten kör kütük aşık olmuştum sevgiliydik mesafe ilişkisiydi ama rüya gibiydi her anlamda kızla ayrıldık çok ağır bir depresyon yaşadım iş hayatım bozuldu uyku diye bir şey kalmadı alkole falan düştüm sonra dedim ki hayat bitmedi yeni bir hayat kuracağım kendime ve ilk çıkanla evlencem falan kafaları erkekler iyi anlar beni. Askerliği yapmasam tecili bozar askere giderdim diyeyim. Neyse sonra bi kızla tanıştım kıza aşırı bağlandım çünkü çıkış yolum oydu benim her şey iyi gidiyo gibiydi çok aceleci davrandık ve kızı kaçırdım 4-5 aylık bir ilişkiydi çok tazeydi daha ama işte hata 1 burada başlıyor. Resmi nikahı kıydık kızla aynı evde yaşamaya başladık benim tanımadığım birisine dönüştü sürekli kavgalar pireyi deve yapmalar bitmiyordu yani. 40 gün kadar evli kaldım akabinde düğüne 1 hafta kalmıştı yine büyük bir kavga patlak verdi ve kızı alıp babasının kapısının önüne bıraktım bittiğini ayrılmak istediğimi söyledim. Bu 40 günlük süreçte aileme neler çektirdiğimi bir ben birde onlar biliyor başka bi ana baba olsa çoktan evlatlıktan reddederdi benimkiler yapmadı canıma kıymak istedim kurtulamıyordum bu pislikten çamur gibi yapışmıştı üzerime bu süreçte int*h*r girişimlerim oldu. Psikolojik bakımdan yine berbat haldeydim sorunlar yüzünden işe gidemiyordum gittiğimde izin alıp çıkmamı gerektiren durumlar oluyordu işten atıldım mahkeme görüldü boşandık hayatımdan çıktı. Sonrasında hayatıma hiç girmemiş gibiydi ne özledim ne iyi bi anı aklıma geldi hiç pişman olmadım ayrıldığıma. Yıllar geçti en başında bi kızı çok sevmiştim dedim ya o geri döndü tekrar konuştuk sevgili olduk evlilik hayalleri kurduk. Yaşadığım yere taşınmayı düşünüyordu geçtiğimiz yaz düğün hayalleri kuruyoduk her şey muazzam ilerliyordu yine bir rüyaya düşmüştüm kısaca ve bir kere yapan yine yapar mevzusu nüksetti kız tekrar beni terk etti detaylara inemeyeceğim bomboş mevzular. 1 sene falan oluyor ayrılalı hayatımda kimse yok çok derin bir boşluktayım asosyal bir hayatım var ne bir insan tanımak ne birisini sevmek istiyorum. Dün eski karımı stalkladım ne yaptığını merak ettim nailart stüdyosu açmış falan sayfasını buldum ve canım edip mesaj attım sonra mesajı geri çektim ama tabi görmüş mesajı bir ton küfürler falan uğraşmadım engelledim. Babası babamı aramış bomboş birşeyi büyütmeye yer arıyorlar yine söyle ona kızıma mesaj atmasınlar falan konuşmaları geçmiş tabi evin huzurunu ben kaçırdım yine hiç bir sorun yokken sorun çıkarttım ve herkesin moralini yerle bir ettim ben yaşamayı hakediyor muyum? aileme bu yaşattıklarımı nasıl ödeyeceğim gerçekten bilmiyorum içimde geleceğe dair 1 gram umudum yok yaşıyorsam aileme acı yaşatmamak için yaşıyorum diyorum ama bir şekilde onların yine canını sıkıyorum. Sabah işe gidip akşam eve gelen ailesine 1 kuruş desteği olmayan hatta zararı olan bomboş bir çarım ben ne yapacağım birisi bana çok sağlam bi akıl versin lütfen. Kafanızı şişirdiğim için kusura bakmayın ama gerçekten kahrolmuş bir vaziyette buğulu gözlerle içimi döktüm size okuyanlara teşekkür ederim. Ailenizin değerini bilin. Ben bildiğini sanıpta bilmeyenlerdenim
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer