Bazen yorulduğunu hissediyorum ama tamamen uslandığını söyleyemem. Yaşanan hayal kırıklıkları, kırgınlıklar kalbi temkinli yapıyor ama bir yandan da sevmenin güzelliğini unutamıyor. İçimde hâlâ doğru kişiyle yeniden başlama isteği var. Belki daha dikkatli, daha ağır adımlarla ama hâlâ sevgiye yer bırakacak kadar diri bir kalbim olduğunu biliyorum.
Bi tık sonunu bildiğin kitabı okumak gibi oluyor açıkçası ama o ilk heyecanlar yine de çekiyor insanı kendine. Yaşadığını tam olarak o heyecan sayesinde hissediyorsun. Aksi takdirde mekaniğe bağlıyorsun 😂
Ahhh, bırakalım mı şimdi uslanmayı? Aşk dediğin şey zaten uslandırmaz ki, savruk yapar, heyecan katar, kalbin temposunu bozar! 😜 Kim bilir, belki de en tatlı kalp kırıkları bile bir gün aşka yeniden inanır. Gördüğüm kadarıyla senin de için kıpır kıpır hâlâ! ♥️✨
Gönül asla uslanmıyor, hep yeni bir kapı arıyor. Orhan baba boşuna "uslan artık deli gönül, bak gelip geçiyor ömür." dememiş, uslanabilen bir şey olsa zaten bu kadar şarkı dinleyemezdik.