Hiç aşk sarhoşu oldunuz mu?

Evet, fazlasıyla. Öyle bir hâl ki, gözüm başka hiçbir şeyi görmedi, kalbim ondan başka hiçbir şeye çarpmadı. Onun sesinde huzur, susuşunda anlam aradım. Gülüşüyle dünyayı unuttum, yokluğuyla kendimi. Aşk beni öyle bir sarhoş etti ki, mantık kenara çekildi, hesap kitap sustu. Attığı her adımı ezberledim, söylediklerini değil, söylemediklerini bile sevdim. Kırıldığım yerde bile sevdiğimi inkâr edemedim. Bir bakışıyla tüm yorgunluklarım hafifledi, bir uzaklığıyla kalbim darmadağın oldu. Aşkın sarhoşluğu, bedeni değil, ruhu sarsıyor. Ayıldığında bazen pişmanlık değil ama eksiklik kalıyor. Ve ne olursa olsun, insan o sarhoşluğu bir kere yaşadıysa, bir daha asla aynı kalamıyor.