Dedikodu yapan biri bende biraz güvensizlik yaratır. Çünkü başkalarının özelini anlatan birinin, benim anlattıklarımı da başkalarına söyleyebileceğini düşünürüm. Ama herkesin arada bir bir şey paylaşmasıyla sürekli insanların arkasından konuşmak arasında fark var. Sürekli dedikodu yapıyor, insanları küçümsüyor ve bundan keyif alıyorsa mesafemi korurum. Çünkü bu, karakteri ve sınırları hakkında bana çok şey söyler
Gıybet ve dedikodu haramdır kul hakkı ve o yüzden de uzak kalmayı ortamı terk etmek ve konuyu değiştirmeyi tercih ediyorum. Açık konuşmak gerekirse, başkasının arkasından atıp tutan insan bende tek bir izlenim bırakır: İlk fırsatta aynısını bana da yapar Dedikoduda insanı en çok ele veren ayrıntı, o anki sahte özgüvenin arkasına saklanan derin özgüvensizliktir.
Kendi hayatını dolduramayan, başkalarının açığını sermaye yapar. Üstelik masadan kalkan kişinin hemen ardından konunun değişmesi, o ortamdaki samimiyetin kalitesini zaten ele verir.
Güven dediğin şey ucuz değil; birinin gıyabında adaleti koruyamayan adamın dostluğu da sözü de bende hükümsüzdür. Kısacası, zayıf karakter kendisini saniyeler içinde açık eder.
Bence dedikodu yapan biri bende biraz güvensizlik yaratır. Çünkü insan başkalarının arkasından konuşuyorsa, bir gün benim hakkımda da konuşabilir diye düşünürüm. Ama benimle ilgili yapmadığı sürece çok da büyütmem. Sadece özel şeylerimi paylaşırken daha dikkatli olurum ve araya biraz mesafe koyarım.
Bana çok güvenilir gelmez. Çünkü başkasının arkasından konuşan birinin bir gün benim arkamdan da konuşacağını düşünürüm. Dedikodu yerine açık açık konuşmayı daha samimi buluyorum.
Kişilik & Karakter konusunda 22,8b cevap paylaştı.
Ee bana gelip birinin dedikodusunu yapmak isteyen, gider başkasına da benim dedikodumu yapar. Dilleri kopasacılar. Avel kimselerle takılmayı bir saniye bile kaybetmeyi sevmiyorum.
Dedikoduyu severim😅😅😅 benimkini yapanlarda yapsınlar umrumda olmaz değerli buldukları için konuşmaya değer buldukları için beni konuşurlar konuşsunlar hatta dinleyenlere kulakları açıp iyice dikkatlice dinlemelerini tavsiye ederim beni iyi tanısınlar eksik tanımasınlar
Böyle insanlar genelde, benden aldığı bilgiyi başkasına aktararak, bir bakıma, benim düşündüğüm şeyleri bankasına söyler. Boylece başkasının bilmemesi gerekeni herkese aktararak, benim için özel olanı yani kendime göre sır saydığım bilgiyi herkese aktarmış olur.. Böyle insanlardan uzak durmak hem benim hemde başkasının sırlarını açık ettiği için çokta istenilmeyen bir insan olur.
Dedikodu yapana asla güvenmem. Ve görüşmeyi de pek tercih etmem... Çünkü alışkanlık haline getirmis ve 5 duyu organını bu amaçla eğitmiş insan... Nasıl guvenebilirsin ki.
Elbette. Birde insanlar yan yana aynı olaylara maruz kalsa bile herkesin yorumu farklıdır. Abartı ve yalan işin içine giriyor nahoş durumlar ortaya çıkıyor.. en iyisi farkedince uzak kalmak
Dedikodu yapan biri bende direkt güvensizlik oluşturur. Başkasının özelini paylaşan birine kendi özelimi anlatmam söyleyecek bir şeyim olsa bile içimde tutarım.
Çok çabuk sıkılıyorum ya. İnsanız evet yaptığımız illaki oluyor ama bazı insanların bundan öte sohbeti olmuyor ve çok sıkılıyorum çoğunlukla da bizi ilgilendirmez veya beni ilgilendirmiyor diyorum
Dedikodu yapan insan bende pek barınamaz , bugün başkasını anlatıyorsa yarın beni de anlatır diye düşünürüm. Ben güvenebileceğim, yanında rahat olabileceğim insanları severim, gerisi çok da ilgimi çekmez. Kaypaklık yaptıkları.
Kendi hayatına odaklı insanları çok seviyorum.. Fesatlık yok, kıskançlık yok, dedikodu yok, kaos peşinde koşmuyor ve dümdüz kendisi için yaşıyor.. Düşünsenize sadece normal bir insan..
Bir kere dedikodu yapmayan yoktur erkek olsun bayan olsun bunun dozunu aşmamak önemli orada da irade, karakter kendini gösterir. düşünüp konuşmak gerekir bunu da her insan yapamıyor maalesef. ama karşımdaki aşırıya kaçıyorsa ve biliyorsam iki defa düşünür bir defa konuşurum. Eksi yazarım hanesine