Yalnızlık canıma tak etti ama bunu değiştiremiyorum, neden?

20 senelik hayatımda üç kez falan çıkma teklifi aldım. Üçünde de 14-15 yaşlarındaydık. Uzun süredir hiç kimse benden hoşlanmadı, adım atmadı, kimseyle görüşmedim. Sosyal medyadan seviyeli bir şekilde konuştuğum ve benimle flört olarak görüşmek isteyen kişiler var ama “Beni gerçek hayatta kimse beğenmiyor ki, o da gerçekte tanısaydı beğenmezdi” diye düşünerek kesin bir dille reddediyorum. Yalnız olmak zoruma gidiyor. Ben de insanım, bazen birilerinden hoşlanıyorum ama asla karşılık alamayacağımı bildiğimden içime gömüyorum. Kendimi inandırdığım düşüncelerim doğru mu yoksa ben bunları doğru sandığım için böyle mi kabullendim bilemiyorum. Ne yapacağım bilmiyorum
Güncellemeler
11 ay
Yalnızım dediysem karaktersiz olanları ayırt edemiyorum demedim arkadaşlar, boşuna özele çağırmayın
Yalnızlık canıma tak etti ama bunu değiştiremiyorum, neden?
Cevapla