Bir zamanlar evlenme teklifi aldığım adama şu an tiksintiyle bakmam normal mi?

Aradan çok zaman geçti bu süre zarfında aklımda belkide ilişki içerisinde düşünmek aklıma gelmeyen belkide zaten öyle olmayan düşünceler oluştu mesela en basit örneği beni sevmedi mi amacı sadece beni kullanmak mıydı? Tarzında sorular oluştu kabul edemediğim şeyler birikti içimde narsist bir kişilikte olduğunu fark ettim beni sürekli aşağılıyordu kusurluymuşum gibi hissediyordum hatta öyle ki sürekli beni hastaneye gönderirdi kontrol için doktorlar hiçbir şeyin yok senin derdi hastalık hastası olmuştum ayrıldıktan sonra ise kendimden nefret eden, beğenmeyen birine dönüşmüştü ki hala öyleyim kendimi sevmiyor hatta bu dünya için fazlalık olarak hissetmeye başladım bazı zamanlar bu duyguyu yoğun hissediyorum kendimi hiçbir yere ait hissedemez duruma geldim sürekli ağlıyorum artık yorulduğumuda hissediyorum tek dayancam Rabbimin adaletine olan güvencem elbet beni dönüştürdüğü bu hâlin cezasını bu dünyada çekecek ah'ım var bana sunduğu bahaneler ya da her neden ayrıldıysa onun sınavı olacak

Aslında ben hayatı pek yaşamadım onunla tanışana kadar. Baskıcı bir ailem vardı arkadaşlarımla okul dışında görüşemezdim, kendileride gezmeyi sevmiyorladı haliyle bu yüzden evden hiç çıkmazdım 24 yaşıma kadar toplu taşımayla başka bir semte tek gidemezdim yaşadığım şehri bile çok bilen biri değilim. Hayatıma birden kurtarıcı niteliğinde o girdi onun sayesinde artık dışarı çıkabiliyordum yaşadığım şehri onunla birlikte keşfettim ailemle sohbet edemezken onunla konuşurdum tüm günüm onunla geçerdi. Yine onun sayesinde 25 yaşında ilk kez deniz görme fırsatım oldu o gidince ise sanki eski hayatıma geri dönüm. Dünya'ya karşı bakış açısımı değiştirmişti ve bu değişiklikle birlikte berbat bir hayatım olduğunu fark ettirdi başka türlü bir dünyanın varlığını içimde hissettikten sonr tekrar kopmak beni depresyona soktu herkes iyi zannediyor beni ana hiç iyi değilim bazen bana yaptığı onca şeyden sonra nasıl hâlâ ona karşı geçmeyen duygularım olabilir diyorum ama sanırım özlemim ona değil bana yaşattığı o güzel hislerdi