Merhaba hepsini okuyup düşüncelerinizi yazabilir misiniz?

29 yaşında bir bayanım. Tek çocuğum ve benim en büyük sıkıntım yalnız yaşamak. Ya biliyorum belki inanmazsınız ama benim bu yaşıma kadar bir sevgilim olmadı. Birsürü kız arkadaşım var ama erkeklere karşı gülümser sevecen bir yapıda değilim beni yanlış anlarlar yılışık zannederler diye hep dümdüz duran biri oldum erkeklerle pek iletişim kurmadım bu yüzden beni tanıyan seven biri de olmadı. Evlenebilme ihtimalim zaten yok bunu yıllar önce kabullendim ( çocukken 3 kez kalp ameliyatı geçirdiğim ve evlenebilme şansım yok) tek çocuk olduğum için sürekli yalnızım evet kız arkadaşlarım var ama onlar insanın kardeşi veya eşi kadar destek olamazlar ki. Geçen gün de işten eve gelirken o kadar üzüldüm ki akşam karanlığı ve sokaklar çok kalabalık değildi. Keşle yaşıtlarım gibi değer görme şansım olsaydı diye üzüldüm. Gerçektende kötü kalpli bencil kaba biri değilim ama bazen gerçektende olmuyor. Üzüldüğüm şey ise şımarık bencil kızlar aşırı değer görüyorlar. Bu erkeklerin tercihi tabi saygı duyuyorum ama sevilmeyi hak eden düzgün karakterli insanlar hep değersizler maalesef ki.

Merhaba hepsini okuyup düşüncelerinizi yazabilir misiniz?
Cevapla