Karşımızdakine mi yoksa içimizdekine mi aşık oluruz?

ben sevdiğim kadının kalbine aşık olurum tabi ki de.. güzelliğe bakmam sadece karaktere ve kalbe bakarım. ama çoğu kişi sevmeyi bilmiyor artık

bir şey tekse, özelse değerli olur. o zaman kıymet biçemezsin, kaybetmek istemezsin. pırlanta marketlerde satılan, kolaylıkla madenciliği yapılabilen bir ürün olsa ve herkes ulaşabilde değerli olur muydu? aynı şey.

birinden ayrılınca hemen ötekine geçiliyor. giderse gitsin bana sevgili mi yok deniyor, anında yerine başkası konuyor, eskisi ile yaptığın etkinlikleri yenisi ilede yapıyorsun ve özel olan anılar sıradanlaşıp basitleşiyor.

insanlar ucuz, ilişkiler bedava.

Aşk demeyelim de, birine duyduğumuz ilgi olduğu kişi değil bizim düşlediğimiz kişiye olan etkilenme durumudur bence.

Hep içindeki gibi birinin denk gelmesini ister insan. Ama hayat sana hiç beklemediğin ummadığın senin kalıbına uymayan insanları sevdirebilir.

Karşımızdakinin içimizdeki yansımasına herhalde sırf insan kendi içindekine duygu beslerse kırılabilir

İçimizde kine oluruz sonra onu tanıyınca hay böyle işe diyip söver konuyu kapatırız iyi akşamlar der engelleriz böyle jsjdj

Karşınızdakini olduğu gibi algılayamayız zaten.