Birine aşık olduğumuzu düşündüğümüzde, ona mı yoksa onun yanındaki kendimize mi aşığız?

Direkt karşımdaki erkeğe âşığımdır elbette. Ona olan aşkımla ben de daha fazla kendimi sever hâle gelebilirim belki. Aşk sonuçta ne de olsa karşılıklı olarak yaşanmakta ve o duygu durumunda olmak hem sevdiği insanı hem de kendisini insana şekerle kaplanmış gibi muhteşem hissettirecektir.. Benim her zaman aşka inancım tamdır yeter ki âşık olduğum insana inanabileyim, ve güvenebileyim.. İnsan esasen sevdiği insanda kendisine benzeyen yönler görmeye de çok ihtiyaç hisseder, birlikte ve birbirine benzeyen yönler olması iki insanı birbirlerine daha fazla bağlayacaktır..

Aşık olduğumuz kişiyle gelen duygular ve o duygularla dolan biz, yeni bir benliktir. Neticede sevilen kişiden bağımsız değiliz. Bu duygulara sebep olan kişi olmasa aşık olan bir ben de olmazdı. Böylece aşık olan bana aşık olmak için sebepte olmazdı.
(Kafam bir karıştı, umarım aktarabildim)