Aşık olduğumuzda aslında hayalimizdeki insana mı aşık oluyoruz?

Duygularımız düşüncelerimizi gölgelediğinde aslında hayalimizdeki insana çok yaşlaşmış gibi hissediyoruz. Sonra fark ettiğimiz her negatif durumu tolore edebileceğimizi sanıp ilişkiyi kurtarmaya çalışırken boğuluyoruz.

Üzülmemek ve hayal kırıklığı yaşamamak için daha realist bir tavır takınmamız şart.

Bence bunun iki türü var bir hayalimizde ki yani hayat boyu aklımız da oluşturduğumuz profildeki ya da özellikte ki kişiye aşık oluyoruz yani görünüş olarak karakter olarak nasıl haya ediyorsak. karşımıza çıktığı anda sen hayallerimde ki kişisin diyoruz. ya da ikinci olarak hayalimizde ki kişiyle hiç alakası olmayan hatta zıt karakter diyebileceğimiz birine zaman içine aşık oluyoruz farklı bir çekim oluyor yani her şeye rağmen farklara rağmen ayda istediğimiz gibi olmamasına rağmen aşık oluyoruz birbirimize.

Benzerini şurada yazdım: Sence sevgi ve aşkın arasında ki en büyük fark ne?