Gerçekten bıktım yaş 21?

Bazen o kadar yalnız hissediyorum ki, sanki kimse gerçekten ne hissettiğimi göremiyor. Kızların genellikle dış görünüşe bu kadar önem vermesi beni daha da uzaklaştırıyor. Ne kadar iyi biri olmaya çalışsam da, sanki fiziksel olarak 'yeterince' olmadığım için görülmüyorum. İnsanların sadece dışarıya bakıp içimdeki duyguları, düşünceleri görmeden geçip gitmesi beni derinden yaralıyor. Bu yüzden belki de kimseye gerçekten dokunamıyorum, kimse içimdeki yalnızlığı fark etmiyor.

Her şey dış görünüşle mi ilgili olmak zorunda? Sevilmek, birini olduğu gibi kabul etmek neden bu kadar zor? Bazen bu dünyanın bana yer olmadığını düşünüyorum. Sadece bir an bile olsa, biri gelip içimdeki gerçek beni görse, o yalnızlık biraz olsun diner mi?
Gerçekten bıktım yaş 21?
Cevapla