İnsanlar kötüye giden ilişkilerini sürdürmeye neden devam ederler?

Devam eder….
Çünkü…
Bırakmak güç ister. Güçlü insanlar içten içe çok sevdikleri çok aşık olduklarını bildikleri insanları bırakabilir ancak. Onu bıraktıkları zaman bk üstün bk olacaklarını , içlerinin bomboş bir çukur gibi oyulacağını da bilirler. Bu bırakışta hayat sanki dünyada ondan başka kayda değer hiçbir varlık yokmuş gibi anlamsız ve pespaye görünecektir bunu da bilerek bırakırlar.


Dünyanın diğer ucuna giderler ve yine içlerindeki o boşluk duygusu ve anlamsızlık geçmez. Buna rağmen bırakmaktan terk etmekten asla vazgeçmez o bktan ilişkiyi sırf çok seviyorum diye devam ettirmezler.


Güçsüz insanlarsa yine sırf seviyorum diye kötü ilişkiyi devam ettirirler. Her gün içlerinde yaralı bir kalp ağrısı. Karşılarında ara ara ısıran bir köpek. Her ısırdığında canı yandığı halde sırf seviyorum diye görmezden gelir. Gelmediğinde tartışmalar didişmeler saçma huzursuzluklar. Sonra bir barışma gelecek de iki gün sevileceğim diye beklemeler. Neyin ezikliğidir bu? Neden bekler gerçekte seven taraf? İki üç gün sulanıp da çiçek açacak sonra tekrar boynu bükülecek diye. Kimsenin kimseyi üzmeye hakkı yoktur.


Ve kimse kimseyi aşkından ölüyorsa bile çekmek zorunda değildir. Defetmek kadar güzel bir şey yoktur hayatta. Sizi üzen insanları bırakamadığınız için kötülüğün içinde yaşarsınız.


Kendinizi o çukurda debelenirken bulur ve size yapılan her bktan harekete bir kılıf uydurup aslında olabilir ya diye o ilişkide kalmaya devam eder ve eziyet çekersiniz…


İki tarafın da anlamlı ve sevgi dolu olmadığı ilişkiler kötüye gider. Bırakın….

Ekseriya, hayatında hiç sevgi görmemiş insanlarda görülen bir durum. Karşı tarafı düzeltebileceklerini, ilişkilerini bir hale yola koyabileceklerini zannederler. Lakin işin sonu; hep hüsran, acı ve kederdir. Kendileriyle ilgili en ufak şeyi tayin edemeyenler, maalesef bu sona mahkumdur.