Esimin bencilliklerinden vurdumduymazligindan konusmalarimi bir kere ciddiye almamasindan cok yoruldum?

Esim cok bencil beni herkese kole yapacak elinden gelse aile, cevre bir umrundaki ben degilim. Gecen iki saat komsuma gittim diye ortaligi yikti yalniz kaldi diye , bugun abisinin isine kosturmak icin beni 9 aylik hamile halimle yalniz birakti abiyle komsu kiyaslanamazmis oyle dedi sakayla karisik sitem ettim sonra gulduk gectik uzatmadim kavga etmedim onun bana yaptigi gibi. Sonra akrabasinin Kurani vardi ezan okunurken evden ciktik ablamda gelecek aradim mesgul iki dakika balkondan cagirayim dedim hemen bir alt evde oturuyor basladi balkondan cagrilirmi diye halbuki butun mahalle ablamlar disinda hepsi akraba ve hep birbirine cagiran insanlar. onun abiside alt katta oturuyor oda ona cagriyor bir sey oldugunda. iki dakika cagricam diye surat yapti gec kaldik diye sen git diyorum yok. Ben camiye gitmesem bile su durumda kimse bir sey demez ama esim Kuran okunmaya baslamadan ayip diye burnumdan getirdi. Sanki bes vakite bes vakit ekliyorda beni azarliyor. gittigimizde Kuran okunmaya baslanmamisti. Birde olaydan az once ailem farkli sende ablana gitsen bir sey demem etmem vs dedi iki dakka cagirmama bilr musade etmedi. Hani is aileye gince farkliydi? elalem yuzunden stres yaptiriyor biktim bu elalaemden herkes bize gelince her seyi yapiyor. Bir yeremi gidilcek bekliyoruz, Biz onlarami gitcez gelin dedikleri halde gelmeyin diyebiliyorlar. Ya da kendi aramizda anlastik bir sey icin onlar cayabiliyorlar. benim hic birini yapmaya hakkim yok. Iyi degilsem bile cayamiyorum ayip diye. Biktim her seyi konusuyorum soyluyorum anladim diyor hic bir kere bile ozur dilemiyor. ben nazlaniyorsam oda nazlaniyor sonra benim naz sinir krizine donusuyor kadin olarak ekstra bir ilgi alaka goremiyorum ve dogumum geldi cumartesi doguma gircem duygularim her sey degisti ama iki yildir kutuk ayni kutuk. neden bir kere gelip insan gibi benimle konusup gonlumu almiyor. Yalandan geliyor soguk bir opucuk alip gidiyor. samimi icten opucugu var insanin, birde ben seni optum elimden geleni yaptim diyip isin icinden cikmak icin yapulan dokunsammi dokunmasaammi arasi yapilan bir opme. Ya insan neden bir kere bile ozur dilemez, bir kere kendi gelip evet hataliyim demez. hic konusma seninle oyle gidiyor kutuk gibi. Evimiz oldugu halde kayinvalidemle kaliyoruz digumum yaklasti hastaneye yakin olalim diye ayri cekyatlarda yatiyoruz uyumadan ben cagriyorum gel yanima biraz yatalim sohbet edelim diye. Ozlemiyor bile. He birde kurana giderken ayri gittik camiye girerken dedimki karinim ben senin ona gore davran. millet bakiyor diyor arkasini donup gidiyor. bende cekip gidcektim oyle gidilmez boyle gidilir diye. Dedim dur sakin ol. Ama yine bir kelam etmeden soguk bir opucukle gitti zibarmaya. Yoruldum bir kerede su kizi ben sinir ettim bir kerede ben yanina gidip konusim niye demiyor? hep ben konusup cozelim istiyorum o kirildiysan bir kac gune konuscaz zaten dercesine konuyu acmadan gecistiriyor sonra barisiyoruz. Neden yapiyor bunu zoru ne olabilir?