Ben bu ilişkiye olan inancımı kaybettim, neden garanti gözüyle görülüyor?

Merhaba arkadaşlar öncelikle yargılı olmayıp empati kurarak bu yazıları okumanızı istiyorum
Ortak arkadaş vasıtasıyla tanıştığım bir oğlan vardı birbirimizi kafa yapısı olarak beğeniyor görüşlerimizi destekliyorduk herneyse ben adım attım o adım attı derken biz çıkmaya başladık aramızda 1 saat mesafelik bir yolumuz vardı o farklı memlekette ben farklı haftada bir buluşmaya başladık ama ben ailemden zor çıkıyorum çok katı bir ailem var ilk kez birine bu denli güveniyor seviyordum ailemi bile göze alıyordum aşk böyle bir şey belki de kendisinin de daha önce bir kız arkadaşı olmamış (bunu çok kez sordum çevresine de doğru düzgün bir ilişkisi olmadığını öğrendim) herneyse kendisi minibüsle gelip gitti ben de yanına gittim derken ben artık belli başlı şeyleri öğrenmeye başladım mesela daha önce arabası varmış abisi evlenince satmış ona vermiş evlerinde 2 araba var 2 sini de abisi kullanırken bu bir türlü binemiyor veya işine gelmiyordu bilmiyorum her neyse her buluşmamızda hesapları yarı yarıya öderdik benim içime sinmez diğer türlüsü zaten ama hiçbir şekilde bir sürpriz veya bir mutlu edicek şeyler yapmıyordu gelim görüm sevim gidim başka bir şey yok ilişkide çok güven verdim çok garantiledim kendimi belki de popüler kültür e ayak uydurmak gibi olmasın ama ister istemez beklenti içine giriyorum ben kendine bir kargo gönderdim bunun lafı olmaz denilmez ama yani ben de bekliyorum böyle küçük şeyler bilmiyorum çok düşüncesiz geliyor kendimi bu ilişkide değerli hissetmiyorum iyi gelmiyor ve bunu dile getirsem hem kendi canım hem onun canı yanıcak ben bu ilişkiyi olan inancımı kaybettim ben ona olan inancımı kaybettim…
Şimdi ne yapmalıyım?