İlişki hayatım elimden kayıp gitmiş, artık geri dönüşü yokmuş gibi hiss ediyorum?

Ne yapayım bilmiyorum, zaten evlenmeye de hiç hevesli değilim ama ya yinede kendi başıma kız bulamazsam? 26 yıldır yapamadığımı bundan sonra yapa bileceğimle ilgili hiç inancım yok. İçekapanık birisiyim, kolay-kolay sosyalleşemiyorum... Bu yaşıma kadar ilişkilerde tecrübemin sıfır olmasıda zaten büyük bir eksik, her hangi bir kız böyle birini neden istesin ki? Özelliklede 26 yaş gibi ciddi bir yaşta... Artık kızlar tecrübeli erkek arıyor ilişkilerde yeni-yeni keşifleri değil

Kız bulma konusu halledilir. Bence daha mühim olanı kadınsız kalma korkusu. Bir erkeğin böyle bir korkusu olmamalı.

Kız bulma konusunu halledemiyorum kardeşim, işte o yüzden bu korkum var. Yalnız yaşlanıp ölmek istemiyorum, esc#tr yanına da gitmek istemiyorum çünkü onlardan iğreniyorum

Yalnız yaşlanıp ölmek bu kadar korkutucu geliyorsa bence bu kız bulamamaktan daha büyük bir sorun, onu diyorum.

Yanımda birini, hayat arkadaşımı istemek, beni mutlu edecek birini istemek ve buna sahip olamama korkusu normal insanlık hali değil mi sence?

Kesinlikle insanlık hâli ve tamamen yok edilemez ama minimuma indirilebilir.