Aileme çok kızgınım , haksız mıyım?

30 yaşındayım ailemle yaşıyorum ve aşırı pimpirikler bu zamana kadar kimsenin olmasına izin vermediler. Erkeklerle konuşma seni kaçırır , kandırırlar dşye yaklaştılar hep. Arkadaşlarımın sevgilileri olurdu ailesini ekip sevgililerine giderlerdi bana tırnak içinde sen düzgün kızsın öyle şeylerle uğraşmazsın mesajı verilirdi. Bu bilinçle büyüdüm ve onların yüzünden yalnız kaldım. Arkadaşlarım evlendi ben bi kaç flört dışında yalnız kaldım. O kadar çok sevgiye muhtaçtım ki bi kere saçımın okşanmasına bile o kadar muhtaçtım ki.. bu duyguları tatmamış olmak o kadar canıımı yakıyo ki her gün hıçkıra hıçkıra ağlıyorum. şu an da öyle bi ağlama krizinin ortasındayım. Bu kadar sevilmemiş olmak çok içimi acıtıyo.. hep beni seven biri olsun istemiştim , anne olmak istemiştim ailemi hiç affedemiyorum. Hayatımı mahvettiler , napıcam ben çok acı çekiyorum.

Aileme çok kızgınım , haksız mıyım?
Cevapla