Sevgilimle 2 yıllık bir ilişkimiz vardı, benimle uzak mesafe ilişkisi yürütemeyeceğini söyledi canım çok yanıyor ne yapacağım?

Cevap 1) Şu anda nasıl hisler içindesin çok iyi anlıyorum. Benzer bir şeyi fazla değil bir hafta önce yaşadığım için onları sana yazdım. Eşimin ülkesi bize 15 bin kilometre mesefede. Gidip gelmesi zor oluyor. Bana iki hafta önce ''beni özgür bırak gideyim ülkemi ailemi özledim'' dedi. Yanlış bir şey yapmamak için, hiç bir şey söylemeden hızlı bir şekilde bir saat kadar düşündüm. Hiç tartışmadım. Hiç bir şey söylemedim. Benden bu konuda ne beklediğini sordum. ''Anlaşmalı olarak boşanalım, ben gideyim'' dedi. Tercihini ülkesi ve ailesi yönünde olmuştu. Anladım ki ben onda bitmiştim. Bunu tartışmanın gereksiz yere lafı uzatmanın, taşkınlığın hiç bir anlamı yoktu. Bedeni burada aklı başka bir yerde olan birisiyle zaten mutlu olunmazdı. Düşünsene seninle olan birisi yanı başında tek başına mutsuzluk yaşarken, sen nasıl mutlu olacaksın? Akılllı ve mantıklı olmam gerekiyordu. Halbuki onu çok sevmiştim. Hayatımdan hiç bir zaman çıkarmayı aklımdan bile geçirmedim. Ona hiç ismiyle hitap etmedim, aşkım canım, o benim kıcırvık kuzumdu. Ancak vatan, aile sevgisi ve özlemi karşısında başka hangi güç direnebilirki. Biliyorsunki bülbülü altın kafese koymuşlar AH VATANIM demiş. Kendi içinde bunu yaşayan, ama hep mutluluk rolü oynaması, beni ne derece mutlu eder. Aramızda bunun haricinde hiç bir sorun 6.5 yıllık evliliğimizde yaşanmadı. Bunca süre ne yaptıysam onun mutluluğu, yüzünün gülmesi için yapmıştım. Vereceğim karar zor olsada yine onu mutlu etmeliydi. Bana aşkım diye gelmişti. Düşmanım diye gitmemeliydi. Hemen dilekçe yazıp aile mahkemesine verdim. Üç beş dakika içinde boşandık. Ertesi gün uçak biletini alıp, son defa birbirimize sarılıp, el sallayarak veda ettik. Tüm mutluluğum, her şeyim, adeta ruhum gibi, gök yüzüne havalanan uçağın içinde, gittikçe küçülerek, ufukta kayboldu. Adımlarımın beni geri itmesine rağmen eve geldim. Artık o yoktu... (Yazı çok uzun olduğu için gönderim yapamadım. bu nedenle ikiye bölüp gönderiyorum)

Cevap 2) Tanju Okan'ın ''Kadınım'' diye bir şarkısı var ya! Onu yaşadım. Ne diyordu şarkı? Eşyalar toplanmış seninle birlikte, Anılar saçılmış odaya her yere, Sevdiğim o koku yok artık bu evde, Sen kadınım. Kıyıda köşede gülüşün kaybolmuş, Ne olur terketme yalnızlık çok acı. Bu renksiz dünyayı sevmiştik birlikte. Sen kadınım. Sönmüş bak ışıklar ev nasıl karanlık
O ılık aydınlık yuvamız soğumuş. Geceler bitmiyor ağlıyorum artık. Sen kadınım... Masamız köşede öylece duruyor. Bardaklar boşalmış herbiri bir yerde. Sanki hepsi hasret senin nefesine. Sen kadınım... Bana bıraktığın bütün bu hayatın, Yaşanan aşkların değeri yok artık. Ben sensiz olamam artık anlıyorum. Şimdi çok yalnızım. Ne olur kal benimle o kapıyı kapat. Elini ver bana. Dışarda yalnız, yalnız üşüyorsun. Sen, kadınım... Benim kulaklarımda bu sesler çınlarken, o ülkesine ve ailesine dönmenin mutluluk girdabında, tüm bu yaşadıklarımı görmesi ve bilmesi imkansızdı. Senin anlayacağın, sana o tavsiyeleri boş, yaşamamış bir insan yazmadı. Kendine gel. Senin acılarından daha büyük acılar yaşayan insanlar var bu dünyada. Okurken ağladığını söylüyorsun. Sanıyormusun ki bunları yaşayan ve yazan kişi boş duruyor. Gözlerimle birlikte ağlayan kalbim. Hırçın akan bir nehir... Demem odurki sana verdiğim tavsiyeler sadece senin için değil... Minareden düşenin halini minareden düşan anlar... Minareden düşmeyen birisinin söylediği her söz boştur. Şu an yağmurlu, çukurlarına sular dolmuş, loş ışıklı Ankara sokakları beni bekliyor. Gören, gözlerimdeki yaşı yağmur tanesi zannediyor... Bilmiyorlar...