Dengesiz bir erkekten ayrıldım, bu ayrılık sürecinde ne yapmalı ve yapmamalıyım?

Ben ayrılıyorken o beni arayıp 2 saat yalvardı düzelicem söz diye ama dengesiz ve umursamaz tavrında bir değişim olmadı

Çekilebilir dengesiz var. Kadınlar da mod değişiklikleri yaşıyor sonuçta. Bu çekilebilir değildi.

Ciddi bir ilişki yaşamak size göre değilse öyle bakabilirsin. Bana ben seninle ciddi ilişki yaşıyorum deyip de adam akıllı iletişim kurmasını bilmeyen insanla benim işim ne? İlişki insanı olmayan takılsın.

Bıkamaz çünkü ilişkimiz 1 ay oldu. Yüzüne bakıp ot içip sana seni sevmiyorum, ben seni aldatabilirim diyen biriyle kalacak genişlik sende varsa ne güzel. Ben ayrıldım. O geri döndü ve düzelicem dedi. Düzelmek için efor sarf etmedi. Pazar günü son dakika buluşalım dedi de buluştuk. Sonraki görüşmemiz baş başa yemekti, plan barizdi. 1 saat kala arkadaşımlayım, kardeşini al dedi. Bu saygısızlıktır. Demek ki sen de onun kadar genişsin ki böyle bir davranışı savunabiliyorsun. Senin yorumunu almasam da olur.

Ayrıca bıkması gereken biri varsa o da benimdir. Dengesiz dengesiz kırıcı laflar eden, güven bile veremeyen kendisiydi. Buna rağmen sabrettim ve onu sevmeye çalıştım ben. Boşuna zorlama.

Evet biliyorum, geç bunları. Beraber ot içtiler. Kardeşim de içiyor diye onu da çağırmak istedi. Biz ayrıldıktan beri bir kez başbaşa kalabilmişiz, yemek sözü vermiş bana ot içmek için ortam yaratıyor son dakika. Bu saygısızlıktır. Ayrıca olayların detayını bilmiyorsun, kendini sırf erkeksin diye erkeğin yanında durmaya zorlama boşuna

Evet, gerektiğinde de efor sarf etmek gerek. Özellikle bir insanı sevdiğin halde kırdıysan ve bir şeyleri düzeltmeyi cidden istiyorsan, görüşüp baş başa kalabilmek için biraz efor sarf edebilmeli insan. Daha baş başa gelip benimle konuşamayan birinden bana ne hayır gelecek? Bana onu bunu değil, özellikle kardeşini de getir dedi sanki kardeşim emrinde bekliyor onun. Herkese empatiniz var, düşünceniz var ama bir tek partnerinize gelince duruyor empati duygunuz herhalde.

Katılmıyor olabilirsin, ben bu kadar batırdıktan sonra cidden düzeltmek isteyen bir insanın efor sarf etmesi gerektiğini düşünüyorum. En azından birkaç kere baş başa kalabilmeli ve kaliteli vakit geçirebilmeli bir çift böyle bir durumda, eğer ki cidden bir şeyleri düzeltmek istiyorsa. Fakat kendisi düzeltmek yerine içine etmeyi seçti.

Bu yaptığı son derece bencilce ve çocukçaydı. Ben duygusal açıdan gerçekten yıpransam da onu sevmeye çalışmıştım, beraber baş başa kalıp kaliteli vakit geçirmeye ihtiyacımız vardı ama ben keyfim ve kahyası modundan bir kez daha çıkmadı kendisi.

İşlerim var yoğundum dediği için hafta içi görüşmemiştik geçen hafta ancak bu hafta izinliydi ve bana iş çıkışlarına geleceğim, vaktimi ona göre ayarlayacağım şeklinde konuşarak beni kendisi boş bir beklentiye soktu. Bu hafta içi iki kez görüşmeyi isterdim, hafta sonu da beraber olacaktık zaten. Ben onu olabildiğince rahat bırakıyordum zaten. Bana sözler verip beni beklentilere sokup sözlerini tutmayan kendisi.

Bana söylediklerine inanmakta zorluk çektiğim için ne kadar sık bilmiyorum. Ayrıldıktan sonra bir iki kere içtim, sen izin vermezsen içmem diyordu ama bugün içti, kafasına göre de planı bozup ona uyum sağlamamı istedi zaten. Böyle dengesizlikleri de hep içtiğinde yaptı bana.

Bana karış, beni yönet, ben seni seviyorum, seni çok özlüyorum, merak ediyorum gibi şeyleri her gün söyleyen biriydi resmen. Ama sözün ötesine gitmedi. Kendi keyfini düşündü, bilerek beni ekti ve arkadaşıyla buluştu. Kardeşini de getir takılalım diyordu zaten. Onun derdi sadece takılmaktı. Cidden isteyip de gönlümü almak için uğraştığı yoktu.

Ha bir de başbaşa kalmak istiyorum, beraber yemek istiyorum, arkadaşını evine bırak bana gel dedim diye bana "arkadaşım her şeyi duydu, beni rezil ettin, ayıp oldu, gelmiyorum" falan da dedi. Bana ayıp olmuyor herhalde ama herkese var bu ayıp.

7 sene önce beraber olduğum eskk sevgilimdi kendisi. Böyle davranmamıştı hiç bana daha önce, tabi çocuktuk da daha ama madde de kullanmıyormuş o zamanlar bu şekilde. Benim için çok güzel bir anıydı onunla yaşadıklarım ama kendisi kendi elleriyle mahvetti her şeyi ne yazık ki. Katılıyorum, beni kaybetmemek için uydurdu o sözleri de. Üzerinden 1 hafta geçti ve yine aynı hale döndü çünkü. Daha önce bu tarz bir davranışa hiç maruz kalmamıştım. Bana ben seni çok seviyorum nolur bırakma diyen adam düzeltmek yerine daha da bozmak parçalamak ister gibi resmen bana yemek sözü verdiği gün arkadaşına ekti beni. Ben bana yaptığı saygısızlıkları düşününce sinirleniyorum sadece. Hüzüntü yaşamama fırsat tanımadı.

Hayır, ne kadar dengesiz biri olduğunu en iyi ben biliyorum ve bile isteye damarıma bastı. Kimse bilmeden, istemeden yemek için söz verdiği kız arkadaşını bir arkadaşı için ekmez. Bana arkadaşım birkaç saat bizle olur sonra gider, biz başbaşa kalırız yemek yeriz falan demeyi düşünebilirdi, yapması gereken buydu. Ondan önceki gece tüm gün uyuyup bana nasıl geçti günün demek için bir telefon etme gereği duymadan dışarı çıkmıştı, gecelere kadar dışarda durmuştu. Ayıp olmasın kalkamıyorum falan diyordu. Ama bana gelince ayıp falan düşünmedi. Tartıştık. Herkese vakti vardı, bana gelince bir gününü bile ayıramadı. Her şeyin farkındaydı o. İşi de gereği insanları nasıl manipüle edip kandıracağını çözmüş biri kendisi, zaten kabul de ediyordu bunu.

Onun derdi yemek yemek değil, kardeşimi de alıp tüttürmekti beraber. Benden izin alacağını söylerdi ama gidip bana hazırlık yapması gerekirken arkadaşıyla buluşup ot içmiş. Bu kasti bir şey. Başka gün yapabilirdi arkadaşıyla ot içmeyi.

İnsan çok değişmez. Kişilik oturuyor sonuçta. Aynı şeyleri yaşadığımı ummadım ayrıca. Ben sadece onun samimiyetine güvendim önceden tanıdığım için, o yüzden başladım. Daha önce beni saçma bir sebepten kaybetmiş, bu sefer dener çabalar diye umdum en fazla. Manipüle edilmedim, başından beri nasıl biri olduğunu sezdim. Sadece boyun eğdim, onu da sevdiğim için göz göre göre yaptım. Şimdi aptallık etmişim diyorum ama başından belliydi.

Yaşayacağımı*

Yaptığı şeyin çirkin bir saygısızlık olduğunu, o günü bana ayırması gerektiğini, yemek yeme planını önceden konuştuğumuzu ona söyledim tabi ki. Ama empati yoksunu biri olduğu için ona yaptığı şeyin pişmanlığı da geç uğrar. Bu sefer aramaya da yüzü olacağını sanmam. Zaten bu saygısızlığı asla affetmem. Arkadaşım da yapsa çıkarırdım hayatımdan. Ben hazırlanmışım, nereye gideriz diyorum, heyecanlıyım. 1 saat kala yüzsüzce gelip planı değiştiriyor it, arkadaşlarla takılalım diyerek. Kadın ruhundan anlamayan öküzler takılsın sadece.

Bence var. Sonuçta kadınların duygusal zekası ile erkeklerinki farklı. Onların gözünden daha ince düşünebilmek bir beceridir. Onda iletişim kurma becerisi yoktu, genelde çıkar ilişkisi amacıyla iletişim kuran biriymiş.

Sağol

Ayrıldım işte