Birinin ilk aşkı mı olmak isterdiniz, son aşkı mı?

Ben bir insanın ne geçmişindeki o acemi çocukluğu, yani 'ilk aşkı' olmak isterim; ne de yaşlanıp heyecanını kaybettikten sonra sığındığı o durağan limanı, yani 'son aşkı' olmak isterim. Bunlar zamanın ve mecburiyetlerin belirlediği sınır çizgileridir. Ben birinin 'en büyük aşkı' olmak isterim. Çünkü ilk olmak bir tesadüftür, son olmak ise bir zamansal denktir. Ama 'en büyük' olmak tamamen bir seçimi, tutkuyu ve benzersizliği ifade eder. Hayatına benden önce kaç kişinin girdiği ya da benden sonra kimlerin geleceğiyle ilgilenmem. Benimle olduğu o zaman diliminde, ruhunun daha önce hiç uğramadığı derinliklere inmesini, benimle yaşadığı hislerin diğer her şeyi gölgede bırakmasını isterim. Kısacası, ben birinin hayatındaki bir kronoloji çizgisi değil; o hayatın en unutulmaz, en zirve noktası olmak isterim. Öyle bir iz bırakmalıyım ki, benden sonrası sadece o izin bir taklidi olarak kalsın.