22 yaşında hayattan soğudum detaya bakar mısınız?

Çok erken yaşta her bağlamda hayatın gerçek yüzünü gördüm gerek aileden yüzüm gülmedi gerek arkadas kazıkları gerek ikili aşk ilişkileri her konuda kazık yiyen ben oldum yüz üstü ve yarı yolda bırakılan hep ben oldum sıcak evim var maddi imkanım yerinde fakat tek eksikliğim yalnızlık yapayalnız olunca insan evinde bile mutlu olamayabiliyor şükür ediyorum fakat psikolojim çok sarkık bu durmdan ötürü en kötü insanlar bile ballı kaymak yaşarken şuanki yasadığım yalnızlığı haketmıyorum. şu an 22 yasındayım fakat hayattan soğudum yasama hevesim yok insan görmek evden dısarı çıkmak istemıyorum