Buda benim sana veda’m…?

Biri girdi hayatıma kısa süre önce, burada tanıştık bi gece konuşurken yorumlarda.. Sonra her gün konuşmaya başladık yanımda olmamasına rağmen her sabah özenle hazırlandım ona fotoğraf atıcam diye.. sabahları kalkar kalkmaz ilk işim biran önce hazırlanıp “Günaydın” mesajı atıp onunla o keyifli zevkli sohbete başlamaktı.. gün içinde elli kere telefonumu kontrol edip istemsizce bildirimlere bakıyordum yazdı mı diye.. akşamları özenle hazırlanıyordum sohbetlerimize ilham veriyordu onun İçin hazırlanmak ve hep çok keyifli geçiyordu.. biraz tuhaftı çok çabuk sıkılırdı herşeyden, kuralları vardı, itaat etmemi ister benide çok güzel kontrol ederdi bunu pek kimse başaramadığı İçin hayatımda hayran olmamak elimde değildi.. şarkılarım vardı onu düşündüğüm her sabah düzenli dinlediğim.. o tamda istediğim gibiydi psikolog gibi konuşur tartışma anında netliğini korur beni durdururdu. Biraz ürkütücü ama bal kadar tatlı, kimseyle işi yok manita istemez yalnızlığı severdi, o yalnızlığı seviyorum dedikçe ben nedenini bulup ona arkadaş olmaya çalıştım.. akşamları giyinmeyi sevdiği bi şortu bide terlikleri vardı.. her konuştuğumuzda buluşucağımız günü hayal edip durdum.. sadece onu bi kere görmek istedim 1 kere. ya da duymak.. ama o istemedi bağlanmamdan korktu sanırım ama ben çoktan bağlanmıştım zaten bana her “Kadın” diye seslendiğinde biraz daha fazla.. burada değildi belki ama ben onu tüm vücudumda hissettim her gün her saniye zihnimde.. Ben sabırla beklemek istedim fikri değişir belki o hakkettiğim 1 günü bana verir diye.. ama olmadı o gitmeyi seçti daha fazla bağlanmamam için.. Ben veda etmedim çünkü istemiyordum.. ama gitti hemde ben bunları ona söyleyemeden.. Bunları görür müsün bilmiyorum.. ama teşekkür ederim şu kısa sürede kimsenin hissettirmediği kadar özel ve güzel hissettirdiğin için.. Ben en çok siyahı severdim ama Gri’yide çok çok sevdim..