Evliliğim!! Sürekli sorguladığım ve nereye kadar böyle gidecek bilmiyorum?

Bende sürekli bunu düşünüyorum. Nereye kadar diye? Sohbet edemeyiz etmeye başlayınca konu bana ya da aileme çevreme gelir. İster ki herkes haksız kendi haklı olsun hersey kendi istediği gibi olsun. Sıkıldım bu tavrından ve yaklaşık 1 seneden fazla oldu. Bir derdim, sıkıntım varsa da yok gibi davranıyorum. Çunku anlatsam anlamayacak, yalnız bırakmam, onu ne kadar düşündüğümü çok iyi biliyor. Ailem benim herseyi yapmaya hazırım ki yapıyorum da ama bende insanım fikrim, sevdiklerim hatalarım olabilir. Banada anlayış gerek, bana da sahiplenme gerek ama sen bu saydiklarimin hepsine genelleme yaparak eleştiriyle karşılık verirsen sonuç hep aynı olur. Guzel bi hayatım yuvam olsun istedim. Hayatim hep zorluklarla geçti tek başıma mücadele ettim. Istedim ki bana yar olacak yardımcısı olacak, derdimi paylaşıp beni anlayacak biri olsun ama nasıl göremedim

Kesinlikle öyle, ne yapacağımi kime anlatacağımı bilemedim buraya yazmak istedim. Belki rahatlarım biraz diye

Teşekkür ederim inşallah

Bencillik mi bazen anlayamiyorum. Bilerek yapmıyo olabilir yapısı böyle, kötü niyetli değil söylersem düzelir diyorum ama daha kötü oluyor tavrını kestiremiyorum bi türlü

Biliyorum farkındayım değişmeyecek. Dedigim gibi ben iyi olduğum ve kabullendigim sürece iyi gibi görünecek aksi durumda yurumeyecek. Annesiyle birlikte kafalarında bi hayat var ve benide o hayata çekmeye çalışıyorlar.