İkisi de kötü bence. Şüpheci olmak şu acidant kötü, insanlara hep ön yargı ile yaklaşıyorsun. Çabuk güvenmek de kötü çünkü değmeyecek insanlara haddinden fazla değer vermiş oluyorsun ve sonradan bunun bedelini ödetiyorlar.. Hayatta herşeyde olduğu gibi bu konuda da denge önemli..
Aslında ikiside kötü bence... Şüpheci biri huzurlu olamaz hep bir şeyleri sorgular ve mutluluğu erteler. Dozunda olmalı minimum seviyede ve yanlış bir şey ortaya çıktığımda bu şüpheci sezgileri kullanmak gerekir. Çabuk güvenmemek gerekir çünkü insanlar kendilerini olduğundan farklı gösterebiliyor. Herkesi kendimiz gibi sanıp hemen güvenmek tehlikeli olabilir. Canımızı yanabilir ve mutsuz olabiliriz. Karşılıklı adımlar ile yavaşça emin olduktan sonra zaman içinde güven oluşması gerekir.
Güvenmek daha kötü. Çünkü Şüphenin dozunu kaçırmdıktan sonra sıkıntı yok. Ama karşındakine tam anlamıyla güvendiğin zaman hiç acaban kalmıyor. Hiç "acabanın" olmadığı biride seni mutlaka hayal kırıklığına uğratıyor. Birine güvenmek demek, pişman olmak demek.
Şüpheci olmak çok kötü bu adamı paranoyak eder. Paranoyak olduğunuz da her şeyi kafaya takarsınız sevgilinizin yapmadığı şeyleri yapmış gibi düşünüp kafayı yersiniz oysa ki kızın hiç bir suçu yoktur. O yüzden benim yöntem en güzeli bir kere güven hata yapınca biter gider. Hata dan kasıt ihanet ve yalan olarak
İkisi de yavaş yavaş öldürür insanı , sonunu hazırlar. Herşeyden şüphe duyduğun zaman hem karşındaki insanı yorarsın hem de kendini. Bi süre sonra ilişki içinde olduğun insan ya senden vazgeçecektir ya da masumsa sadakatinden.
Çabuk güvenmekse başlı başına bi zarar. Karşındaki iyi de çıkabilir kötü de. Tamamen şansına kalmış bir şey.
çabuk güvenmek tartışılmaz hüsrana uğratır, şüphecilik ise bizi bir güvensizlik paradoksuna götürüyor. insanların güvenilecek yaratıklar olduğunu düşünmüyorum. hepimiz hep en beklemediklerimizden kazık yediğimiz için (ki beklediğimiz birinden olsa ismi kazık olmazdı) bunun önünü almamızı sağlayacak olan ne güvenmek, ne de şüphe duymak. benim düşüncem her zaman herkesin ihanetine hazırlıklı, bunun yaşanabileceği bilincinde ilişkileri sürdürmek. zor da olsa yenilgiyi ve kaybetmeyi kabullenmek buna hazır olmak. yanlışını görmediğimiz sürece anın verdiği güven duygusuna kapılmak, ana odaklanmak, şüphe gibi kemirici bir duyguyla yaşanan ve yaşanacakları lekelememek en orta yolu.
Bence ilk zamanlar için çabuk güvenmek daha kötü. Güvenip bir şey paylaşıyorsun mesela ama seni sırtından vuruyor. Yani şüpheci olmak ta kötu tabi ama bir insana hemen güvenilmez, o güveni hissettikdikten sonra da şüphe duymak daha kötü. Şüphe bütün güzel şeyleri alıp gidiyor. İnsan kendi kendini yiyor.
Şüpheci olursan sanki o emrinin altındaymış gibi hissediyosun, onu severken bile şüpheyle yaklaşıyorsun, benle dalga geciyorsa bende hislerimi kullanmayıp dalga geçeyim gözüyle bakıyosun kii çok kötü 🤦🏻♀️ Her sakallıyı dedem sanmamam lazım dimi çabuk guvenirsem sonunda ağlayan perişan olan ben olucam. İkisi de berbat nasıl bir soru bu 😂
Herşeyin dozunda olması iyidir. Aşırı şüphecilik paronayadır. Çok kolay güvenmek ise enayiliktir ve ikisi de kötüdür. Ben kendi kriterlerimle insanı süzer, analiz eder, değerlendiririm. Sonrasında kritererime uygunsa güven duyarım. Sürekli şüphecilik yapmam ama bütün antenleri, kameraları, mikrofonları da kapatmam
Kesinlikle şüpheci olmak çok kötü. Hiç umursamaman gerekiyor ki ilişki uzun olsun. Kismanma, güven sorunları yaşayan kişi hep karşı tarafı kizdiri ve kızan kişi de ilişkinin böyle surmeyecegini düşünüp ayrılır. O yüzden kıskanmak gerekli.
Çabuk güvenmek daha çok zarar verir zaten şüpheci 🤨 davranmanın ana nedeni güven kaybıdır. Güven kaybından sonra insanlar şüpheci olurlar. O yüzden hiç çetrefilli yollara gerek yok şüpheci olmak iyidir. Az hata çok sakin kafa jabds
Çabuk güvenmek insanı zarara ziyana uğratır.. Şüoheci yaklaşmak aslında önceden analiz etmek tedbirli yaklaşmak demektir.. buda bir nevi gelicek olan zararın önceden sağlamasını yapmış olmak demektir.
güvenmek kötü. şüpheli olmazsan kaybedersin, canım yerine koyulursun şüphelerini ortadan kaldıracak birisi ise güven tabi herhangi bi değişik davranışındada şüphelen
Şüpheci olmak daha kötü. Çünkü insan bir kere şüpheye düşerse onu kuruntu yapar ve sürekli bir açık arar. Açık bulamasada o kuruntu onu yer bitirir. Bu da kişiyi zamanla paranoyaklaştırır.
Aşırı şüpheci olmak hiç iyi değil, şüphe olabilir fakat dozunu kaçırmamak olaylara makul yaklaşmak gerekir ve çabuk güvenmektee enkaza sebebiyet verebilir..
Her ikiside kötü boşuna şüphe edip kendi kendinide depresif hallere sokabilirsin kuruntu yapıp çabuk güvenip saf durumada düşebilirsin en iyisi temkinli olmak
Şüphe insanı yer bitirir hemen güvenmek ise hayal kırıklığına uğratabilir ancak bazı şeyleri görebilmek ve emin olabilmek için güven şart yani bu durumda şüphecilik daha kötü diyorum