İşin psikolojik kısmına bakacak olursak herkese karşı ve aşırı derecede olan bu şüphe ve güvensizlik, bir çeşit paranoya belirtisi. İşin psikolojik kısmını yok sayarsak, herkese karşı şüpheci olmak ve yaptıkları yanlışlardan etkilenmemek de güzel bir şey.
Gene uzun bir metin sana kolay gelsin. (Sanki ben konuyu yanlış yere çektim hadi bakalım.) Simdük gelelim konuya. Be hâlâ şüpheci olmanın kötü bir şey olduğunu savunuyorum. Nedeni şudur: Güvensizliklerin bulunduğu bir ilişkinin üzerine, güven inşa etmeyi malzemeden çalınmış inşaata benzetiyorum. Duvar örerken diğer ördüğün duvarları yıkılır ya hah tam öyle.( Bununla ilgili komik video ektedir. 😂) Kendimce yaptığım analizlere göre çevrem, dışarı bu güvensizliğin üzerine güven kurmaya çalışıyorlar.( Çevrem namusuz olup dışarısı düzgün olabilir tam tersi de olabilir, bence ikisi de namusuz.) Bu konuyla ilgili şöyle bir olay duydum. Bu olay yakınlık derecesi çok yüksek olan bir abimizin başına geliyor. Şimdük bu yakınlık derecesi yüksek olan abimiz bir hanımefendiyle tanışıyor, ilişki ilerliyor muhabbet artıyor (Arada sevgili olma çabası yok abi hacı her bir şeyi dine bağlar öyle bir şey yapmaz; ama bu düzgün dinci 1m sakalı olan pis pi işler yapan biri değil neysee.) tanıştığı hanımefendi abimizin ev telefonunu arıyor ve eşine garip garip şeyler anlatıyor şöyle böyle yaptık bir şeyler anlatıyor, abimiz eve geliyor büyük bir tartışma çıkıyor ve nerdeyse 40+ yıllık evlilikleri bitecekti. (Buradan bir yere bağlayacağım ondan uzun anlattım.) Bu olaydan sonra abimiz "hiçbir hanımefendi ile konuşmayacağım konuşursam merhaba merhaba ilerisi yok çünkü korkuyorum." dedi. İşin garip kısmı 40+ evli oldukları eşi bile içerisinde güvensizlik tenha bir yere çekilip beklemiş böyle bir evliği yıkılmamasını bekliyorsunuz (herkes için geçerli) ve evlilikleri yıkılma derecelerine geldi. (Kim suçlu ki değil hiç bir fikrim yok.) buna benzer olay ben yaşadım; ama uzun anlatmayacağım en kısa şekilde şöyle. Sosyalden tanıdığım (yüzünü biliyorum fotoğraflardan ınstagram mesajlaşma falan.) benden borç istedi...₺ gâyme verdim. Sora biraz daha konuştu bir şeyler oldu Whatsapp girmedi profil fotoğrafı kayboldu (Mallık bende tamam. Eğer böyle bir şey dediyseniz şimdiden kabul ettim.) ınsta ne oldu hatırlamıyorum çekip gitti. Bu arada vereceğim falan demişi o da öğrenci elin bollaşınca salla dedim.( çenemin bağını *** gene uzun anlattım.) Çok uzun, aşırı uzun lafın kısası başınıza böyle olaylar gelse bile oto *o*a şüpheci olmayın yoksa ilişkiler yalan dolan olur sıfır güvenle hayat devam ettiremezsiniz. Az susayım da motorum soğusun. Buraya kadar okuduysan Çok teşekkür ederim.🌼
değil aslında şüpheci olmak hem karşıdaki insanı hemde bizi rahatsız eder doğru olmak gerekirse ama günümüzde gerçekten yaygınlaştı ve elimizde olmadan herkese karşı şüpheci oluyoruz değişen insanlar iyilikten cik kötülüğü benimseyen insanlar arttı bu yüzden herkese şüpheyle yaklaşır olduk ben işi psikolojik boyuta taşımadım hala dozunda ama bende başta çok şüpheci yaklaşırım etrafımdaki herkese... malum insan bu güven olmuyor walla haksız değiliz bu konuda
Önceden böyleydim Bir çok olayları çözümledim ama Gereksiz şüpheyle çok yoruldum Ve yanlizlastim Bu da delirmenize yol açıyor Evet yasitlariniza göre cooook farklı deneyimler yaşıyor Kitaplar okuyor insanları çözmeye çalıştıkça çok bilgi ediniyor Müthiş gözlem yeteneğine sahip oluyorsunuz Ama sizi seven belki kafa denginiz olan kişileride incitebiliyorsunuz O yüzden sherlock holmes tarzı Akılcı şüphecilikten yanayım Ömür çok kısa Kendimizi aşırılıktan uzak tutmamız dileğiyle...
'Şüphe tek gerçektir.' Ramiz Karaeski. Tabi ki kötü huy değildir. Şüpheci davranmak kötüdür ama şüphe etmek iyidir. Bunun arasında ince bir çizgi var tabi ki. Tavırlar ve hareketlerle belli ederek değil, daha ince detaylara dikkat ederek bu şüpheyi gidermek ya da doğrulamak gerekir. Özellikle günümüz Türkiye'sinde bu söz hayat mottosu yapılabilir. Biz 2011'de Ezel dizisinden ötürü yapmıştık ama olsundu, şimdi de olur.
Merhaba, Herkese karşı iyi bir huy olduğunu düşünmüyorum, ama günümüz insanının elinde olan bir şey değil.. bazen istemsizce şüpheyle yaklaşa biliyoruz insanlara, ama bunu sürekli devam ettirirsek hayatımızda olan insanlara karşı işte burada kendimize çok büyük zarar vermiş oluruz şüphe bir kurt gibidir gece gündüz yeyip gemirir içini.. İşte o öyle bir duygu ki bir kere girdi mi kalbe tüm bağı kopartır, İnsanın içine kuşku şüphe girdimi bir kere nefis gibi bir daha bırakmaz..
Yani iyi değil ama kötü de değil. Her şeye karşı temkinli olman gerekiyor. Güvenmesen bile güvendiğini söyle ve o insanın bunu iyi mi yoksa kötü mü değerlendireceğini gözlemle. İyi değerlendiriyorsa güvenmeye çalış, kötü değerlendiriyorsa bas tekmeyi :)
Herkese karşı şüpheci olmak iyi bir huy değil, dediğin gibi eğer bir kaç kişiler hataları varsa sürekli onun hakkında şüphe ile bakarsın güven vermez çünkü bu kişiler, bu psikolojik bir rahatsızlık değil doğru bir davranıştır kendini korumaktır, ancak diğer türlüsü psikolojik bir rahatsızlık olabilir, ama önümüze gelene de güvenmek doğru değil tabiki zamanla olan bir duygudur güven, güven veriyorsa bunu kişi kendisi hisseder güvenir zaten.
Şüpheci olmak kafanda kurgulattırır ve kendi kehanetini gerçekleştirmiş olursun birgün. Bana birisi yalan söylediğim konusunda şüphe duyarsa bende zaten şüphe duyuyor diyerek çokta dürüst olmayı tercih etmem. Yalan söylemem ama gerçeği de anlatmam mesela. Etki - tepki.
Sorgulamak , analiz etmek ve doğru olup olmadığını kavrayabilme güdülerimizi harekete geçirmesi açısından şüpheci olmakda fayda var. Tabi her şeyin fazlası zarar. Dozunda şüphe hayat kurtarır diyesim geldi))