Her gün kafayı yiyorum çocuk boşanma her şey üst üste geliyor?

Eşimle çok severek evlendik ama çocuktan maalesef sarsildik hiç hazır değilmişim değişen hayatıma uyum saglayamadim. Esim desen hep ise git gel çocukla asla ilgilenmiyor ayrılma kararı aldım zaten bu ilişkiyi yanlız yurutuyordum o yük oluyor başka hiçbir artışı yok. Çocuğum iki yaş sendromunda ve ben cildiricak gibi oluyorum onun ağlama krizleri geldiğinde farklı bir odaya gidip duvar yumrukluyorum ellerim kan içinde dört duvar arasında sürekli çocukla meşgulüm bir de evden çalışıyorum. İş çocuk ev işleri yemek bir ton iş benim üstümde ve ben artık bedenimi tasiyamiyorum ya. Kendime zarar vermeye başladım. İki yaşında olmasına rağmen hala çok huysuz ve uykusuz bir çocuk. Eski halimden eser yok öyle zayıfladım çöktüm ki hayattan hiç zevk almıyorum. Bekar çocuksuz kişilere bakıp kendimi çok kötü hissediyorum bu düşüncelerim içinde kendimden nefret ediyorum çocuğu dünyaya biz getirdik haliyle sorumluyuz ama bu sorumluluk bana çok ağır geldi tasiyamiyorum
Her gün kafayı yiyorum çocuk boşanma her şey üst üste geliyor?
Cevapla